Γουίλιαμ Μίλερ: Ιδρυτής Μιλλεριτών και Απελευθερωτής

Ναι, ο Γουίλιαμ Μίλερ (1782-1849) ήταν ανεπιφύλακτα αντίθετος στη σκλαβιά. Η απελευθερωτική του στάση ριζόταν στην Βαπτιστική του πίστη και τη βίβλια κυριότητα — την ίδια ερμηνευτική που οδήγησε τις προφητικές του υπολογισμούς.

Θρησκευτική Βάση

Ο Μίλερ ερμήνευε την Γραφή ως διδάσκουσα οικεία ανθρώπινη αξιοπρέπεια: «Ο Θεός έκανε εξ αίματος ενός πάντα τα έθνη των ανθρώπων» (Πραξείς 17:26). θεώρησε τη σκλαβιά ως «κλοπή ανθρώπων» (Έξοδος 21:16, 1 Τιμοθέου 1:10) — κεφαλαίο έγκλημα υπό βίβλιο νόμο. Η προμελλενιαστική του πεποίθηση (επιστροφή Χριστού για ίδρυση δικαιοσύνης) ενίσχυσε την απελευθέρωση: ένας δίκαιος Θεός δεν θα καθυστέριζε την κρίση σε μια σκλαβοκρατούμενη χώρα.

Δημόσια Υποστήριξη

• Κήρυξη: Τακτικές αντι-σκλαβιά ομιλίες από Βαπτιστικές καθέδρες (ΒΤ, ΝΥ) — διαφωνητικές, προκάλεσαν σχίσματα εκκλησιών
• Γραφή: Άρθρα στο Βερμόντ Τελεγράφ, Σημεία των Χρόνων (εφημερίδα Μιλλεριτών), απελευθερωτικά φυλλάδια
• Οργάνωση: Εταιρεία Αντισκλαβιάς Βερμόντ (1834), τοπικές υποδομές
• Πολιτική: Υποστήριξε Κόμμα Ελευθερίας (Μπέρνι 1840, 1844), αντίθετος στην προσάρτηση Τέξας (επέκταση σκλαβοκρατικού εδαφούς)

Κίνημα Μιλλεριτών & Απελευθέρωση

Το κίνημα Μιλλεριτών (50.000-100.000 ακολουθητές, 1830s-1844) επικαλύφθηκε σημαντικά με την απελευθέρωση:

• Πολλοί Μιλλεριτές ήταν ενεργοί απελευθερωτές (Τζό슈α Β. Χάιμς, Τσάρλς Φίτς, Απολλώς Χέιλ)
• Τα περιοδικά Μιλλεριτών δημοσίευσαν αντι-σκλαβιά περιεχόμενο μαζί με προφητεία
• Οι εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις περιείχαν αντι-σκλαβιά ομιλητές
• Μετά την «Μεγάλη Απογοήτευση» (22 Οκτ 1844): πολλοί Μιλλεριτές κατεύθυνσαν ενέργεια στην απελευθέρωση, δικαιώματα γυναικών, νηστεία

Διακριτική Στάση

Αντίθετα με ορισμένους συγχρόνους, ο Μίλερ απέριψε:

• Αποικίαση (ACS): Αποστολή ελευθερωμένων μαύρων στην Αφρική — ονόμασε το «προκατάληψη camuflada σε ευεργετικότητα»
• Βαθμιαία: Απείτησε άμεση απελευθέρωση
• Συμβιβασμός: Αντίθετος στον Νόμο Αποδραστικών Σκλάβων (1850), Νόμο Κανσάς-Νεμπράσκα (1854)

Κληρονομιά

Ο Μίλερ πέθανε 1849 — πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο. Αλλά το κίνημα του σπόρευσε τους Εβδομαδιαίους Αδβεντιστές (ισχυροί απελευθερωτές), και η βίβλια του επεξεργασία επηρέασε πολιτικούς απελευθερωτές. Ο Φρέντερικ Ντάγκλας σήμανε τη συμπόνοια των Μιλλεριτών. Σύγχρονοι Αδβεντιστές αναφέρουν την απελευθέρωση του Μίλερ ως δογματική συνέχεια.

Ο Γουίλιαμ Μίλερ είναι παράδειγμα του πώς η εσχατολογική πεποίθηση μπορεί να τρέψει κοινωνική δικαιοσύνη — η ίδια «κυριότητα ανάγνωση» που πρόβλεψε την επιστροφή του Χριστού κατήγγειλε και την ανθρώπινη δουλεία.