Οι σωλήνες σκέψης είναι γνωστικά μοτίβα όπου η έντονη εστίαση σε εσωτερικές σκέψεις φιλτράρει την εξωτερική είσοδο, δημιουργώντας μια μονομερή προοπτική που παραμορφώνει την πραγματικότητα. Προκύπτουν από την αγκαλιά του εγκεφάλου για αποδοτικότητα: υπερφορτωμένος από περιβαλλοντικά ερέθισμα, απορρίπτει πληροφορίες που θεωρεί μη απαραίτητες, στενεύοντας την συνειδητότητα.
Αν και αυτό το φιλτράρισμα βοηθάει στη διαχείριση της πολυπλοκότητας, μπορεί να μπλοκάρει κρίσιμη ανατροφοδότηση, εναλλακτικές προοπτικές και αλλαγμένες συνθήκες. Η αναγνώριση των σωλήνων σκέψης επιτρέπει την意図的 ελαττωμένη προοπτική—ζητώντας ποικίλες εισόδους, ρωτώντας υποθέσεις και παραμένοντας ανοιχτοί σε νέα δεδομένα.
