Με την ηλικία, η ικανότητα ασφαλούς πρόσβασης στη μεταφορά μειώνεται. Οι γέροντες οδηγοί έχουν περισσότερες ατυχίες, οπότε η οδήγηση μπορεί να είναι ανασφαλής. Η έλλειψη πρόσβασης στη μεταφορά είναι σοβαρά περιοριστική, οπότε είναι حيواني να έχουν εναλλακτικές.
Με την ηλικία χάνονται ικανότητες: όραση, ακοή, νοητική λειτουργία, κινητικότητα. Οι πινακίδες γίνονται δύσκολες, κορνές/σιρήνες ακούγονται δύσκολα, η λήψη αποφάσεων βραδύνει. Χωρίς οδήγηση, δύσκολη πρόσβαση σε καταστήματα, υπηρεσίες, οικογένεια, φίλους.
Η δημόσια μεταφορά συχνά είναι ανεπαρκής. Πολλές περιοχές δεν έχουν τακτικές υπηρεσίες. Ακόμα και όπου υπάρχουν, οι ηλικιωμένοι μπορεί να μην τις προσπελάζουν για τους ίδιους λόγους (φυσικές/νοητικές δυσκολίες). Και αν μπορούν, μπορεί να μην φτάνουν όπου χρειάζονται.
Η έλλειψη μεταφοράς οδηγεί σε εξάρτηση από φίλους/οικογένεια. Είναι χρήσιμο αν υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν μετακινήσεις. Αλλά πολλοί γέροντες δεν αρέσκει να ζητάνε/αποδέχονται βοήθεια. Μπορεί να είναι δυσφορητικό. Επομένως, σημαντική η υποστήριξη για να τους γίνει ευκολότερο να ζητούν/αποδέχονται βοήθεια.
Δεν όλοι έχουν δίκτυο υποστήριξης. Για αυτούς, ζωτικής σημασίας η πρόσβαση σε εναλλακτικές: προγράμματα κοινόχρησης οχημάτων, κοινόχρηστα λεωφορεία. Δεν είναι πάντα δωρεάν, αλλά ορισμένα οργανισμága φιλανθρωπίας τις παρέχουν (π.χ. για ιατρικά ραντεβού). Σημαντικό να βοηθούν οι εργαζόμενοι με ηλικιωμένους και οι οικογένειες να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες.
