Το Badlands National Park στη Νότια Ντακότα — γνωστό για τους γυμνούς βουνούς, τις κορυφές και το μικτό πράσινο λιβάδι — φιλοξενει εκπληκτικά πλούσια fauna arthropods προσαρμοσμένη στο ημιξηρό, έντονα εποχιακό της περιβάλλον. Πάνω από 1.000 είδη εντόμων και δεκάδες είδη αραχνίδων έχουν καταγραφεί.
Μεταξύ των πιο ορατών εντόμων, οι ακρίδες ευδοκιμούν στα λιβάδια και τα φρυγανικά του πάρκου. Πολλαπλά είδη καταλαμβάνουν διαφορετικά μικροβιοτόπια, τρέφοντας χόρτα και φύλλα. Είναι κρίσιμα θήραμα για πουλιά, ερπετά και θηλαστικά.
Από τίγρεις σκαθάρια που κυνηγούν σε γυμνή αργίλο έως σκαθάρια σκοτεινότητας που σκυλεύουν τη νύχτα, τα σκαθάρια εκμεταλλεύονται κάθε γιάδα. Σκαθάρια νεκροφάγα, σκαθάρια εδάφους, και ρουχουνάδες είναι αφθονά. Μερικά είναι ενδημικά στα μοναδικά substrata των Badlands.
Συμπεριλαμβανομένων πολυλιγιάσεων (μύγες hovering, μύγες μέλισσες), predators (μύγες ληστές), και αποικοδομητές. Μαζικές εμφανίσεις μη δακτικών μύγων (Chironomidae) από τα υγρότοπα λιβαδιού παρέχουν τεράστιες θρεπτικές ροές για πουλιά και νυχτερίδες.
Νυφετές: 1.500+ είδη, κυρίως νυκτερινά, συμπεριλαμβανομένων cutworms, armyworms, και σερικοσκολοβάδες. Πολλά είναι ειδικά λιβαδιού.
Πεταλούδες: 100+ είδη, συμπεριλαμβανομένων monarch (μεταναστευτικά), painted ladies, fritillaries, και το σπάνιο Dakota skipper (απειλούμενο federeally). Πηγές νεκτάρος περιλαμβάνουν prairie coneflower, blazing star, και γαϊδουράγκαθο.
Εδάφους predator αφθονά στα λιβάδια και τις σχηματισμούς badlands. Τα θηλυκά φέρουν θήκες αυγών και νεογνά στον πλάτη τους. Το eyeshine τους φαίνεται τη νύχτα με φακό κεφαλής.
Οπτικοί κυνηγητές με αξιοσημείωτη γνώση. Συχνά στη βλάστηση και τις βραχυδερές φάτσες. Η τολμηρή αράχνη πηδήξεων (Phidippus audax) συναντάται συχνά.
Η καφέ ταραντούλα Τέξας (Aphonopelma hentzi) φτάνει το βόρειο όριο της κατανομής εδώ. Τα αρσενικά πλανώνται τέλη καλοκαιριού/φθινοπώρου ζητώντας σύζυγο. Ήρεμες αλλά μπορούν να σπρίνξουν trichomes urticating.
Χτίζουν κλασικά σπειροειδή δίκτυα στη βλάστηση. Η ζωνημένη αράχνη κήπου (Argiope trifasciata) είναι μεγάλη και προφανής τέλη καλοκαιριού.
Latrodectus hesperus (δυτική μαύρη χήρα) παρουσιάζεται σε ξηρά, προστατευμένα σημεία — βραχυδερές ραγάδες, εγκαταλελειμμένες γουλές γλινών, γωνίες κτιρίων. Δηλητηριώδες αλλά μη επιθετική· δάκσεις σπάνιες.
Αυτά τα arthropods οδηγούν πολυλιγιάση, αποικοδόμηση, κύκλους θρεπτικών, και δυναμικά τρωφικών δικτύων. Είναι επίσης bioindicators: η παρακολούθηση πληθυσμών ακριδών, πεταλούδων, και μελισσών αποκαλύπτει την απόκριση υγείας οικοσυστήματος στην κλιματική αλλαγή, νομαδία, και διαχείριση πυρκαγιάς.
Οι επισκέπτες πρέπει να παρατηρούν, όχι να συλλέγουν. Απαιτούνται άδειες για επιστημονική συλλογή. Και ναι — σαρώστε τα μπότσ σας το πρωί.
