Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας (IDL) είναι μια κατακόρυφη γραμμή που ακολουθεί, με λίγες εξαιρέσεις, τον 180ο μεσημβρινό μέριδιο από τον βόρειο στον νότιο πόλο. Αυτό σημαίνει ότι τέμνει τον Ειρηνικό Ωκεανό και περνάει κοντά σε комплекσές νησιών όπως το Χαβάη, που βρίσκεται λίγο ανατολικά της γραμμής· τις Φίτζι· και την Τόνγκα. Η IDL χωρίζει επίσης τις ανατολικές και δυτικές ημισφαιρίους.
Η IDL δεν είναι απόλυτα ευθεία: σε ορισμένα σημεία παρεκκλίνει ελαφρώς από τον 180ο μεσημβρινό, για να αποφύγει να χωρίσει χώρες στη μέση. Για παράδειγμα, παρεκκλίνει ανατολικά μέσω της Στενής του Μπέρινγκ για να αποφύγει το διαμέρισμα της Σιβηρίας και μετά μετατοπίζεται δυτικά για να συμπεριλάβει τις Αλεούτιαν νήσους με την Αλάσκα. Κάνει μια άλλη ανατολική παρεκκλίση για να συμπεριλάβει τις Φίτζι, Τόνγκα και Σάμοα στην ίδια ζώνη ώρας με τη Νέα Ζηλανδία.
Η αυθαίρετη διαίρεση της IDL σημαίνει ότι οτιδήποτε βρίσκεται ανατολικά της είναι μια ημέρα πίσω, ενώ οτιδήποτε δυτικά είναι μια ημέρα μπροστά. Είναι ορισμένη έτσι ώστε ο τοπικός μεσημέρι να αντιστοιχεί πιο ή λιγότερο στην ώρα που ο ήλιος διασχίζει τον τοπικό μεσημβρινό.
Ενώ το ζήτημα μιας Διεθνούς Γραμμής Ημερομηνίας έκυψε először τον 12ο αιώνα, ήταν σε μια συνάντηση το 1884 ότι εκπρόσωποι των χωρών του κόσμου συγκεντρώθηκαν για να την καθιερώσουν επίσημα. Λίγο προσαρμόστηκε το 1994 για να εξυπηρετήσει μερικά πολύ μικρά νησιά στη Νότια Ειρηνική.
