Η μέθοδος εκκένωσης με φουσκωτές σκαλοπάτια είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές για την απομάκρυνση από ένα ανενεργό αεροπλάνο, συνήθως μετά από σκληρή ή καταστροφική προσγείωση. Η προετοιμασία για καταστροφές είναι ύψιστης σημασίας σε σπάνιες περιπτώσεις καταστροφικής επείγουσας ανάγκης. σχεδόν όλα τα εμπορικά αεροπλάνα υποχρεούνται να διαθέτουν φουσκωτές σκαλοπάτια έκτακτης ανάγκης.
Ο Τζακ Γκράντ, ιδρυτής της αυστραλιανής αεροπορικής εταιρείας Qantas, ανέπτυξε το φουσκωτό σκαλοπάτι έκτακτης ανάγκης για αεροπλάνα το 1965. Ενεργοποιείται με κορδόνι ρίψης που βρίσκεται πάνω από μια πόρτα εξόδου. Πριν από τα φουσκωτά σκαλοπάτια, χρησιμοποιούνταν καμβάδες που ήταν επαναχρησιμοποιήσιμες αλλά βολικές στη ρύθμιση και αργές στην ανάπτυξη.
Τα φουσκωτά σκαλοπάτια έκτακτης ανάγκης είναι ειδικά σχεδιασμένα για εκκένωση στο νερό. Γι' αυτό, πολλά σκαλοπάτια, ειδικά αυτά μεγαλύτερων αεροσκαφών, εξοπλίζονται με εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης όπως φώτα σφραγίδας, κοπδιά και επιπλέον σωσίβια. Ορισμένα σκαλοπάτια τελειώνουν σε ή αποσυνδέονται για να γίνουν φουσκωτά σκάφη διασώσεως.
Παρόλο που τα σκαλοπάτια έκτακτης ανάγκης σχεδιάζονται για να αποφεύγουν τραυματισμούς, πρέπει να χρησιμοποιούνται σωστά από τους εκκενωμένους. Η σωστή μέθοδος είναι να κλίνεις πίσω στο σκαλοπάτι με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, ένας-ένας. Το να αγνοηθεί αυτό μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς ή ancora χειρότερα, την αποφούσκωση του σκαλοπατιού.
Επειδή τα σκαλοπάτια μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα και χωρίς προειδοποίηση, συμβαίνουν πολλοί συμβάντα ατυχινούς ανάπτυξης. Ορισμένες εταιρείες μειώνουν αυτόν τον ακριβή κίνδυνο εγκαθιστώντας συστήματα προειδοποίησης, ασφαλείας, σαφείς οδηγίες και, το πιο πολύτιμο, κατάλληλη εκπαίδευση του πλαιρώματος.
