Η αλασκινή άγρια φύση είναι ένα φοβερό πρόκληση, ακόμα και για τον πιο ανθεκτικό εξωτερικό. Το ακραίο κρύο, η μερικές φορές αποπροσανατολιστική απομόνωση, και η άγρια ζωή μπορούν όλα να θέσουν προκλήσεις σε ανθρώπους που χάνουν την οδό τους. Ενεργώντας έξυπνα, ωστόσο, και μαθαίνοντας μερικές δεξιότητες επιβίωσης στην αλασκινή άγρια φύση, ο κίνδυνος να πιάσετε στην άγρια φύση μπορεί να μειωθεί.
Η διατήρηση υδάτισης είναι πολύ σημαντική για οποιονδήποτε βρει τον εαυτό του κολλημένο στην αλασκινή άγρια φύση. Θα βοηθήσει να διατηρήσει τις αποθέσεις ενέργειας ψηλά και να επιτρέψει τις διεργασίες του σώματος να λειτουργούν κανονικά. Ενώ το νερό από ρυάκια και χιόνι στην Αλάσκα είναι εύκολο να βρεθεί, το πολύ από αυτό μπορεί να μολυνθεί από αυτό που αναφέρεται συνήθως ως "βεβερ φεβερ." Αυτό είναι ένα εντερικό παράσιτο που ονομάζεται Giardia, το οποίο είναι εύκολο να πιάσει και να διαταράξει τις υγιεινές κακοεξόδους και να προκαλέσει ακραίο πόνο και ακόμη αποξήρανση αν συμβεί διάρροια. Για να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τη Giardia, το νερό πρέπει να βράσει για τουλάχιστον δύο πλήρη λεπτά, ή να χρησιμοποιηθεί μια συσκευή φίλτρασης νερού με πόρους μικρότερους από πέντε μm.
Υπάρχουν ένα ζευγάρι φυτών που πρέπει να σημειωθούν για να διασφαλιστεί η επιβίωση στην αλασκινή άγρια φύση. Ενώ δεν υπάρχει poison oak ή ivy, υπάρχει cow parsnip. Αυτό το φυτό είναι ένα μεγάλο πολυετές με μαραμαρωμένα φύλλα. Οι μαραμαρώσεις έχουν ένα χημικό που θα αφήσει το δέρμα ηλιοευαίσθητο και φλικτωμένο μέσα σε λίγες ώρες. Μερικοί άνθρωποι είναι πιο ευαίσθητοι σε αυτό το φυτό από άλλους, αλλά πρέπει να αποφεύγεται بأي τιμή. Ο καλύτερος τρόπος προστασίας από αυτό το φυτό είναι να φορούν μανίκια και παντελόνι, ειδικά κατά τις ηλιόλουστες ημέρες. Ένα άλλο φυτό να προσέξετε είναι το Baneberry. Το φυτό έχει χαρακτηριστικά, κενταβρίδωτα φύλλα με είτε κόκκινα είτε λευκά καρπός. Οι καρποί μπορούν να ταυτιστούν από μια φαραγγιά που τρέχει μήκους στην μια πλευρά του καρπού, πολύ όπως η φαραγγιά στην πλευρά ενός ροδάκινο. Αν καταναλωθούν, αυτοί οι καρποί είναι πολύ δηλητηριώδεις.
Η Αλάσκα έχει ποικίλη άγρια ζωή που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα για ανθρώπους στην άγρια φύση. Οι αρκεύδες μερικές φορές βλέπονται και πρέπει να αποφεύγονται, ειδικά όταν μεταφέρετε φαγητό. Οι ελάφοι προκαλούν περισσότερες βλάβες κάθε χρόνο από τις αρκεύδες. Κατά το καλοκαίρι, οι αγελάδες μπορούν να βρεθούν επίσης, και είναι ιδιαίτερα προστατευτικές των μωσών τους εκείνη την περίοδο. Ένα άλλο ζώο να προσέξετε είναι το δασεύς. Από όλα τα ζώα εδώ, είναι το λιγότερο πιθανό να επιτεθεί σε άνθρωπο, ωστόσο θα αμυνθούν όταν είναι απαραίτητο. Τέλος, οποιοσδήποτε αλλεργικός στις μέλισσες πρέπει να μεταφέρει το κατάλληλο φάρμακο όταν είναι στην αλασκινή άγρια φύση, καθώς τα έντομα είναι αφθονά, ειδικά μετά από βαριά χιονοπτώσεις.
Το να βρείτε φαγητό στην άγρια φύση μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά η Αλάσκα έχει πολλές ευκαιρίες για εξωτερικούς που ξέρουν τι ψάχνουν. Μικρά ζώα όπως κουνέλια και σκίουρα μπορούν να πιαστούν και να φαγονται, αλλά η πιο εύκολη πηγή φαγητού μπορεί να βρεθεί στα υδατοδρόμια, ειδικά κατά μήκος της ακτής. Το να μεταφέρετε κάψα ψαρέματος και αγκίστρια όταν βγαίνετε καμπινγκ είναι ένας καλός τρόπος να διασφαλίσετε επιβίωση, επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να πιάσετε τα αφθονά ψάρια που βρίσκονται εσωτερικά στα ποτάμια και ρυάκια. Κατά μήκος της ακτής, μύδια, οστρέα, σαλιγκάρια και καβούρια μπορούν να βρεθούν, ειδικά κατά τη χαμηλή άμμου. Απλώς σκάψτε στην άμμου για να τα βρείτε. Τα sea urchins μπορούν επίσης να σπάσουν χρησιμοποιώντας πέτρες. Μέσα, τα κίτρινα αυγά τους είναι τέλεια για φαγητό.
