Για να καταλάβετε γιατί η πυξίδα διαιρείται σε 360 μοίρες, πρέπει να ταξιδέψετε πίσω בזמן, πέραν των 5.000 χρόνων, στις ρίζες της χρονομέτρησης και των ημερολογίων. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι, Σουμέριοι και άλλοι λαοί ανέπτυξαν μεθόδους μέτρησης του χρόνου βασισμένες στην αστρονομία, εστιάζοντας στις κινήσεις του ήλιου και της σελήνης. Η πυξίδα, βασικό εργαλείο πλοήγησης σε σχέση με το μαγνητικό βορρά της Γης, εξελίχθηκε με την πάροδο των ετών, αλλά η μέτρησή της εξακολουθεί να βασίζεται σε έναν απλό κύκλο.
Όλες οι μεγάλες αρχαίες πολιτισμοί παρακολουθούσαν τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Ξέκιναν να καταγράφουν αυτές τις κινήσεις και να μετρούν τον χρόνο που χρειαζόταν για να επιστρέψει ο ήλιος κάθε μέρα. Το ίδιο έκαναν για τη σελήνη και για άλλους αστέρες που εντοπίζονταν αρχικά με πρωτότυπα, και αργότερα με πιο επιστημονικά μέσα. Οι Σουμέριοι και οι Βαβυλώνιοι διαμόρφωσαν αρχικά ημερολόγια από 360 ημέρες — 12 μήνες των 30 ημερών καθένας. Οι ημέρες διαιρούνταν σε 30 μέρη (4 λεπτά το καθένα) από δώδεκα δύοωρες περιόδους. Πιο подоξ, οι ημέρες διαιρέθηκαν σε 24 ώρες, και οι ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα σε 60.
Το 360ήμερο έτος καθίδρυσε και την αρχική έννοια του κύκλου με 360 μοίρες. Αν οι αρχαίοι είχαν επιλέξει ένα ημερολόγιο βασισμένο στο 10, ίσως οι σύγχρονες πυξίδες να είχαν 100 μοίρες. Ο ήλιος ολοκληρώνει έναν πλήρη κύκλο στο διάστημα ενός έτους των 365 ημερών, κινούμενος 15 μοίρες γεωγραφικού μήκους την ώρα. Ωστόσο, επειδή το 360 γίνεται ο καθιερωμένος αριθμός για όλα τα κυκλικά, όλες οι σφαίρες, οι ορβίτες και τυχόν κυκλικοί σχήματα διαιρέθηκαν στη συνέχεια σε 360 μοίρες.
Στην πυξίδα, οι 360 μοίρες μπορούν να αναλυθούν σε 32 σημεία που καλύπτουν τα τέσσερα τετάρτα. Η αναφορά ή η αναμέτρηση όλων των 32 σημείων λέγεται «boxing the compass». Τα καρδινάλια σημεία — Β, Α, Ν, Δ (βορράς, ανατολή, νότος, δύση) — βρίσκονται στις 0 μοίρες (Β), 90 μοίρες (Α), 180 μοίρες (Ν) και 270 μοίρες (Δ). Τα διαγώνια σημεία — ΒΑ, ΒΔ, ΝΑ, ΝΔ — βρίσκονται ανάμεσα σε αυτά. Τα υπόλοιπα σημεία της πυξίδας تقع ανάμεσα στα καρδινάλια και τα διαγώνια και ονομάζονται «ορδινάλ» σημεία. Καθένα από τα 32 σημεία αποτελείται από 11,25 μοίρες.
Στέκονται σε οποιοδήποτε σημείο της Γης, γύρω σας υπάρχει ένας κύκλιος ορίζοντας. Εκτός αν ταξιδεύετε και βασίζεστε στο μαγνητικό βορρά, μπορείτε να συνδεθείτε με την έννοια της πυξίδας φανταζόμενοι τον κύκλο του χώρου που καλύπτει την όρασή σας προς κάθε κατεύθυνση. Μπροστά σας μπορεί να ανατεθεί 0 μοίρες, δεξιά σας θα είναι η ανατολή, πίσω σας ο νότος και αριστερά η δύση. Μόλις μάθετε τις κινήσεις του ήλιου ή των αστέρων για προσανατολισμό, μπορείτε πραγματικά να βρείτε το βορρά. Όμοια, κοιτάξτε ένα δακτυλικό ρολόι: το βορράς είναι το μεσημέρι, η ανατολή το 3, ο νότος το 6 και η δύση το 9. Κάθε μία από αυτές τις ώρες έχει 90 μοίρες απόσταση. Όλα αυτά βασίζονται στην προέλευση του κύκλου ως 360 μοίρες, αλλά για ασφαλές ταξίδι στην φύση, μια πραγματική μαγνητική πυξίδα είναι απαραίτητη.
