Οι μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις είναι ζωτικό μέρος της ναυσιγίας, εμφανιζόμενες σε κάθε ανεμόμετρο για να βοηθήσουν τους ναυτιλούς να μετακινούνται μεταξύ των βασικών κατευθύνσεων. Στις ημέρες πριν την εμφάνιση των ανεμόμετρων στους χάρτες, οι γραμμές των χαρτογράφων τραβούσαν από κεντρικά σημεία. Επειδή αυτές οι κατευθύνσεις ήταν δύσκολες να ακολουθηθούν, ο ανεμόμετρος σχεδιάστηκε για να υποδεικνύει κατευθύνσεις με σαφή, μη διασταυρούμενο τρόπο.
Οι μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις βρίσκονται μεταξύ των βασικών κατευθύνσεων. Είναι NE για βορειοανατολικά, SE για νοτιοανατολικά, SW για νοτιοδυτικά και NW για βορειοδυτικά. Σε έναν ανεμόμετρο, συνήθως υποδεικνύονται ανάμεσα στις βασικές κατευθύνσεις και απεικονίζονται από πολλά μικρότερα σημεία που βγαίνουν από το κέντρο του αστεροειδούς σχήματος σε έναν ανεμόμετρο.
Το πιο γραφικό παράδειγμα μεσοδιαγώνιων κατευθύνσεων φαίνεται σε έναν ανεμόμετρο, έναν δείκτη κατεύθυνσης που περιλαμβάνεται στην πλειοψηφία των χαρτών και γαιών για να προσανατολίζει τον θεατή του χάρτη στο τοπίο που απεικονίζεται. Η ρόδα πιθανότατα πήρε το όνομά της λόγω του πολύπλοκου στυλ με το οποίο πολλοί χαρτογράφοι την έγραφαν στους χάρτες τους. Ο ανεμόμετρος είναι ένα πολυ-ακίδες, τετρα-τετράγωνο διάγραμμα που δείχνει πάντα τουλάχιστον μία από τις βασικές κατευθύνσεις (N για βορρά, S για νότια, E για ανατολικά, και W για δυτικά). Η ρόδα γενικά δείχνει επίσης τις μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις ως πρόσθετα σημεία που βγαίνουν από το κέντρο, αν και μπορεί να μην είναι απαραίτητα επισημασμένες ως τέτοιες.
Ταξίδι απευθείας βορρά ή απευθείας νότια απαιτεί ταξίδι κατά μήκος μιας γραμμής γεωγραφικού μήκους. Οι γραμμές γεωγραφικού μήκους ονομάζονται "ημισφαίρια", και υπάρχουν πολλές περισσότερες από όσες θα σας δείξει ένας γαίος. Ομοίως, απευθείας ανατολικά-δυτικά ταξίδι απαιτεί κίνηση κατά μήκος μιας γραμμής γεωγραφικού πλάτους (επίσης ονομαζόμενη "παράλληλος"). Όταν δεν κινείτε απόλυτα βορρά-νότια ή απόλυτα ανατολικά-δυτικά, ταξιδεύετε σε μια μεσοδιαγώνια κατεύθυνση.
Οι αρχαίοι ναυτιλοί χρησιμοποιούσαν τον ήλιο και την κατεύθυνση των επικρατόντων ανέμων για να βρουν τη διαδρομή τους. Τα παλαιότερα, βασισμένα στον άνεμο ονόματα για κατευθύνσεις (π.χ. levant, sirocco, και greco) είναι για το μεγαλύτερο μέρος χαμένα, αλλά ο ανεμόμετρος μπορεί πολύ καλά να έχει αναπτυχθεί από αρχαίους ναυτές από αυτά τα μοτίβα ανέμων. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πιστεύεται ότι πρόσθεσαν τις μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις στο τεσσαρό-σημείο σύστημα. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η ευθύνη για την εφεύρεση του πρώτου μαγνητικού βούσουλα ανήκει στον Ιταλiano Flavio Gioia.
Ο βούσολα ξεκίνησε με τις τέσσερις βασικές κατευθύνσεις. Τα υπόλοιπα σημεία προστέθηκαν για να δώσουν στους ναυτιλούς πιο ακριβείς ρουμπέρ. Τελικά, οι ναυτιλοί χρησιμοποιούσαν βουσολές που περιείχαν 32 συνολικές βασικές και μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις. Όταν αναφέρονται όλα τα 32 σημεία, ο ομιλητής λέγεται να "κλειδώνει τον βούσουλο". Ενδιαφέροντα, η αναφορά ξεκινά από την ανατολή και όχι από το βορρά· σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη, όπου εφευρέθηκε ο βούσουλο, η Ιερουσαλήμ ήταν στην ανατολή. Για θρησκευτικούς λόγους, οι εφευρέτες έτσι θεωρούσαν την ανατολή την πρωταρχική κατεύθυνση βούσουλου.
Ένας 32-σημείο ανεμόμετρος, φυσικά, περιλαμβάνει πολλές περισσότερες μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις από τα απλά SE, SW, NW, NE μεσαία σημεία. Τα ονόματα των υπόλοιπων μεσοδιαγώνιων κατευθύνσεων σχηματίζονται λαμβάνοντας τα αρχικά των βασικών κατευθύνσεων και προσθέτοντάς τα στις πλησιέστερες μεσοδιαγώνιες κατευθύνσεις. (Ένα πολυγνωρισμένο παράδειγμα αυτού του συστήματος ονοματοδοσίας σε χρήση είναι ο τίτλος της ταινίας του Hitchcock "North By Northwest".) Αυτά τα ονόματα, αν και δοθέντα στα Αγγλικά, διεθνώς κατανοούνται, και οι ναυτιλοί σε όλο τον κόσμο τα χρησιμοποιούν για να αναφέρονται σε κατευθύνσεις όταν είναι βολικό να θυμάστε βαθμούς.
