Τα δάση του Βερμόντ είναι κήποι στο άγριο. Οι πρώτοι οικισμένοι του Βερμόντ αναζήτουν βρώσιμα φυτά και μανιτάρια· μια παράδοση που έχει ζήσει ως αγαπημένο πάσχαλο για ερασιτέχνες wild-fasters. Το κυνήγι άγριων μανιταριών στο Βερμόντ απαιρεί στερεή γνώση βρώσιμων versus δηλητηριωδών ποικιλιών. Η γεύση του κρεατώδους γεύματος Morels τηγανιτών στο βούτυρο, της δασικής ήπιας γεύσης Oyster Mushrooms σε ριζότο ή Chanterelles ρίχτετε με φρέσκα καραβίδες και δένδροβανο κάνει το κυνήγι αξιοποιημένο.
Εκτός αν είστε 100% σίγουροι για την ταυτότητα του μανιταριού δεν πρέπει να τρεφθείτε. Ορισμένα δηλητηριώδη είδη, όπως το Amanita Phalloides, επίσης γνωστό ως "κύπελλο θανάτου", είναι αρκετά θανατηφόρα. Ο καλύτερος τρόπος να μάθετε τα είδη είναι να έχετε έναν έμπειρο οδηγό να σας πάρει. Σύλλογοι όπως ο Vermont Mycology Club προσφέρουν προγραμματισμένα κυνήγια για αρχάριους. Το Βερμόντ έχει ποικιλία μανιταριών που είναι βρώσιμα· ωστόσο, αυτά που δεν είναι βρώσιμα έχουν φρίκικη γεύση במקרה καλό. Ένας οδηγός όπως το "Common Edible and Poisonous Mushrooms of the Northeast" του Charles Fergus, συγκεκριμένο για το Βερμόντ και τη Νέα Αγγλία, είναι πολύτιμης αξίας.
Είτε για την καρδιά του κυνηγιού είτε για τη φανταστική γεύση· το να γνωρίζετε πού να ψάξετε για μανιτάρια στο Βερμόντ θα φέρει καρπούς. Στάσεις δρυών με αμμωδή εδαφος φαίνεται να είναι το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσετε. Δέντρα μήλα, πτελέας και φραξίνοι κοντά σε κατεβάδες ποταμών προσφέρουν επίσης εξαιρετικούς τόπους κυνηγιού. Τα μανιτάρια αγαπούν σκοτεινό και υγρό. Ως długo μείνετε μακριά από αραιά δάση πεύκων και ηλιοφανείς περιοχές, θα βρίσκεστε στην περιοχή μανιταριών.
Αν δεν υπάρχει χιόνι στο έδαφος μπορεί να υπάρχουν μανιτάρια. Αν και μερικές φορές είναι καλύτερες από άλλες, τα μανιτάρια είναι σκληρό μύκητας που μεγαλώνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Βοηθά να σκεφτείτε τα μανιτάρια ως έξυπνα όντα όταν σχεδιάζετε κυνήγι. Ξέρουν ότι μετά από ένα ψύχος θα υπάρχουν λιγότερα έντομα που θα τα τρουν. Τα μανιτάρια μεγαλώνουν γρήγορα σαν το μπαμπού. Στο διάστημα μερικών ημερών ένα μανιτάρι Hen of the Woods μπορεί να μεγαλώσει από σπόρο σε ένα λίβρα ή περισσότερο. Ο χρονοπρογραμματισμός του κυνηγιού θα βοηθήσει αν γνωρίζετε τις συνθήκες στις οποίες είναι πιο πιθανό να μεγαλώσουν. Η μέρα μετά μια καλή βροχή συχνά παράγει καλά αποτελέσματα για τις περισσότερες ποικιλίες. Όταν κυνηγάτε μανιτάρια στο Βερμόντ θυμηθείτε ότι είναι κυνήγι όχι συλλογή.
Η γεύση είναι θέμα γνώμης σε όλα τα πράγματα. Το να βρείτε ορισμένα είδη μανιταριών στα δάση του Βερμόντ είναι σαν αλιεία· μπορεί να μην είναι το καλύτερο φαγητό για να είναι το καλύτερο τρόπαιο. Το κυνήγι Morel στα τέλη Μαΐου βγάζει τους κυνηγούς σε ορμάδες. Αυτό το είδος είναι αγαπημένο λόγω γεύσης καθώς και σπανιότητας. Τα πιο συνηθισμένα είδη όπως Oyster και Chanterelles είναι ευκολότερα να βρεθούν και συχνά πουλούνται σε αγορές αγροτών. Μεγάλα είδη όπως Hen of the Woods και Monkey's Head μπορούν να μεγαλώσουν τόσο που ένα μόνο μανιτάρι μπορεί να σερβιριστεί ως κύριο πιάτο για τέσσερις άτομα.
Ένα καλό δέμα άγριων μανιταριών Βερμόντ είναι ευρημα που αξίζει να προστατευθεί. Ένα καλάθι είναι το καλύτερο για αποθήκευση καθώς κυνηγάτε καθώς δεν σκονά και δεν σπάνε τα μανιτάρια. Μόλις τα μανιτάρια φτάσουν σπίτι, πλύνετε και στεγνώνετε τα διεξοδικά και αποθηκεύστε τα σε μερικώς καλυμμένο καλά αερισμένο δοχείο στο ψυγείο crisper· μια χαρτοσακούλα δουλεύει καλά. Βεβαιωθείτε να μην τα αποθηκεύετε σε κλειστά δοχεία για να αποφύγετε την σαπώδη διαδικασία.
