Η Πενζάμπ βρίσκεται στην βορειοδυτική γωνία της Ινδίας. Οι Σίκχ αποτελούν το πλειοψηφικό κοινοτικό στην πολιτεία. Επειδή η Πενζάμπ είναι έντονα Σίκχ τόσο στη θρησκεία όσο και στον πολιτισμό, προσφέρει εμπειρίες που είναι μοναδικές σε σύγκριση με τις άλλες πολιτείας της Ινδίας όπου οι Χιντουίστες πλειοδοτούν.
Το άγιο σηκ των Σίκχ είναι ο Χρυσός Ναός. Βρίσκεται στη μέση μιας λίμνης που ονομάζεται Amrit Sarovar. Ο Χρυσός Ναός στο Amritsar είναι δίωροφος μαρμαρινή δομή που προσφέρει μοναδικό συνδυασμό ομορφιάς και ηρεμίας καθώς τέσσερεις ιερείς ψαλμωδούν από τα ιερά βιβλία των Σίκχ. Ο ναός στεφάνωνεται με χρυσοχρωματισμένο θόλο που συμβολίζει το λото, σύμβολο καθαρότητας για τους Σίκχ. Ο ναός είναι ανοιχτος σε πιστούς οποιασδήποτε και πάσης θρησκείας.
Μετά τον Χρυσό Ναό, ο δεύτερος πιο ιερός τόπος για τους Σίκχ είναι το Anandpur Sahib. Στη μέση του 17ου αιώνα, ο Σίκχ Tegh Bahandun απεκεφαλίστηκε από τον αυτοκράτορα για αρνητικό να μετατρέψει στην Ισλάμ. Εδώ ίδρυσε ο γιος του Σίκχ την Αδελφότητα Σίκχ δεκαετίες αργότερα. Από τότε, το Anandpur Sahib έχει γίνει προορισμός πηλgrimage. Το φεστιβάλ Hola Mohalla σηματοδοτεί αυτή την επέτειος με ψεύτικες μάχες, μουσικές εκδηλώσεις και αναγνώσεις ποιήματος.
Η πόλη του Chandigarh εξυπηρετεί ως πρωτεύουσα δύο πολιτειών, της Σίκχ Πενζάμπ και της Χιντουίστικης Χαριάνα, οι οποίες ήταν ενωμένες ως μια πολιτεία μέχρι το 1966. Το Chandigarh είναι μια προγραμματισμένη πόλη, χωρισμένη σε αυτόνομα «τμήματα», και σχεδιάστηκε κυρίως από τον Ελβετικό-Γαλλικό αστικό σχεδιαστή Le Corbusier. Πέρα από το ότι είναι καλά αναπτυγμένο για τουρισμό με πολυάριθμα ξενοδοχεία και εστιατόρια, οι περισσότερο επισκεπτόμενοι τόποι του Chandigarh είναι ο Κήπος Πέτρας, ο Κήπος Τριανταφυλλιών και η τεχνητή Λίμνη Sukhna, σύμφωνα με το New York Times.
Ο Κήπος Τριανταφυλλιών Zakir Hussain στο Chandigarh είναι ο μεγαλύτερος κήπος στην Ασία, αλλά δεν είναι αφιερωμένος αποκλειστικά στα τριανταφύλλια. Περιέχει επίσης κακτους, βοτανικό, μπογκαβίλια και άλλους κήπους, καλύπτοντας 27 εκτάρια. Το ετήσιο Φεστιβάλ Κήπων του Chandigarh γίνεται εδώ.
Κοντά στην πόλη-ναό Amritsar είναι τα σύνορα με το Πακιστάν. Κάθε βράδυ όταν κλείνει η διαβατική σταθμεύση στο Attari, ινδικά και πακιστανικά στρατεύματα βγάζουν στο φως μια επισημασμένη παρουσίαση στρατιωτικής θέσης, πλήρης με γαϊδούρια βήματα, πολεμικές γέστες και φωνές. Αυτές οι θεατρικές πράξεις έχουν τις ρίζες τους στην παραδοσιακά νευρική σχέση (συμπεριλαμβανομένων τακτικών συνοριακών συντηρήσεων και διαφόρων πολέμων) μεταξύ των δύο γειτόνων. Αλλά η παρουσία στη τελετή κάθε βράδυ εκατοντάδων ινδικών, πακιστανικών και ξένων τουριστών, που παρακολουθούν από ειδικά χτισμένες θεατρικές καρέκλες και χαιρετίζουν τις υπερβολικά πολεμικές πρακτικές των στρατευμάτων στην πλευρά τους μειώνει το γεγονός σε υψηλή κωμωδία.
