Οι Ρίζες Αιτιών της Ρωσικής Επανάστασης του 1917

Οι Επαναστάσεις Φεβρουαρίου και Οκτωβρίου του 1917 δεν ξέσπησαν από μία μόνο αιτία. Ήταν το απόγευμα βαθιά ριζωμένων δομικών κρίσεων που είχαν μολυνθεί για δεκαετίες υπό το τσαριστο καθεστώς.

Οικονομικοί Παράγοντες

• Αγροτική κρίση: Παρά την απελευθέρωση του 1861, οι περισσότεροι γεωργοί παρέμειναν χωρίς γη, φορτωμένοι με πληρωμές εξαγοράς και μικροσκοπικά χωράφια.
• Ταχύ, διαταρακτική βιομηχανικοποίηση: Οι πόλεις πλημμύρισαν από εκμεταλλευμένους εργάτες που υφίσταιναν 12–14 ωριαίες βάρδιες, επικίνδυνες συνθήκες και ταλαιπωρημένα στεγάζει.
• Ακραία ανισότητα: Μια μικροскопиική αристокраτεία και μια αναδυόμενη βουρτζουαζία έλεγχαν τεράστιο πλούτο ενώ η πλειοψηφία ζούσε στην φτώχεια.
• Καταστροφή από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο: Ο πόλεμος εξαντλήσε τους πόρους, διέφθειρε με τεράστια πληθωρισμό, διαταράχθη η μεταφορά και προκλήθηκαν κρίσιμες στερήσεις τροφίμων/καυσίμων στα αστικά κέντρα.

Κοινωνικοί Παράγοντες

• Σκληρό σύστημα τάξεων (sosloviya): Αριστокраτεία, ιερείς, έμποροι, αστικοί, γεωργοί—καθεμία μεISTINCT νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.
• Απουσία πολιτικής φωνής: Καμία βουλή, καμία ελεύθερη τύπου, καμία νόμιμη συνδικαλιστική κίνηση. Ο Τσάρης άρχιζε με θεία μοίρα αυταρχία.
• Ανταρρισμός της νοοτροπιάς: Εκπαιδευμένοι Ρώσοι εκτεθειμένοι στον Μαρξισμό, φιλελευθερισμό και λαϊκισμό (Ναροδισμός) άρχισαν να οργανώνουν εργάτες και γεωργούς.

Πολιτικοί Παράγοντες

• Ακατάλληλος & σκληρός Νικόλαος Β': Αντέστη στις μεταρρυθμίσεις, διέγραψε ικανούς υπουργούς και ανέλαβε προσωπικά τοCommando του στρατού το 1915—συνδέοντας τη μοναρχία με τη στρατιωτική αποτυχία.
• Αποτυχημένες μεταρρυθμίσεις: Το Μανιφέστο Οκτωβρίου 1905 δημιούργησε μια ασθενή Δούμα· οι επόμενοι νόμοι εκλογής ευνοούσαν την ελίτ.
• Αποδυνάμωση: Επιτήρηση Οχράνας (μυστικής αστυνομίας), λογοκρίσια, εξόρια και εκτελέσεις αντιπολιτευόμενων έδιναν λόγο ριζοσπαστικοποίησης.
• Δείγμα επιρροής της Φεβρουαρίου Επανάστασης: Η αυθόρμητη ανατροπή του Τσάρη τον Μάρτιο 1917 απέδειξε ότι το καθεστώς μπορούσε να πέσει, ενθαρρύνοντας μπολσεβίκους και άλλους ριζοσπαστικούς να ωθήσουν για την εξουσία των σοβιετ.

Συμπέρασμα

Το 1917, το τσαριστο κράτος είχε χάσει τη νομιμότητά του σε κάθε στρώμα της κοινωνίας. Ο πόλεμος djelούσε ως καταλύτης, αλλά το βαρέλι πυρίτιδας χτίστηκε από δεκαετίες αυταρχίας, ανισότητας και σταματημένης εκσυγχρονισμού.