Ο ρόλος του Ellis Island ως πρωταρχικός κέντρο μετανάστευσης των ΗΠΑ προήλθε από σύγκλιση παραγόντων:
Η μετανάστευση alcanzó κορυφή 1880–1920· η Νέα Υόρκη χρειαζόταν αφιερωμένο κτίριο για να διαχειριστεί εκατομμύρια ετησίως.
Ο Ωκεανικός Κόλπος Νέας Υόρκης προσέφερε βαθιά αγκυροβόλια για ωκεανικά πλοία και χώρο για εκτεταμένα κτίρια.
Περιοριστικοί νόμοι (Νόμος Αποκλεισμού Κινέζων, δοκιμασίες γραμματισμού, κλιμάκια) απαιτούσαν κεντρικό σημείο επιθεώρησης.
Στην τοποθεσία κρατητηρίων και νοσοκομειακών φlügel επέτρεψαν αποδοτική επεξεργασία μη εισηγμένων αφίξεων.
Το Ellis Island έγινε σύμβολο του «μεταλλικού χύτρας», καλωσορίζοντας ανθρώπους από σχεδόν κάθε χώρα.
Οι περισσότεροι διέρχονταν σε ώρες· πολύπλοκες περιπτώσεις ημέρες, αλλά σπάνια εβδομάδες.
Η κληρονομιά του ως πύλη ελπίδας και μεταμόρφωσης οδήγησε στη διατήρησή του ως μουσείο.
Το Ellis Island δεν ήταν απλώς κτίριο — ήταν ο μηχανισμός που μετέτρεψε τους «συρωμένους όχλους» σε Αμερικανούς.
