Ηlegdαρια διαβάσεις του Αγίου Χριστόφορου δεν ήταν γεωγραφικό γεγονός—ηταν πνευματική αλληγορία. Ο μάρτυρας του 3ου αιώνα (ιστορικότητα αμφισβητείται) λέγεται ότι μετέφερε ένα παιδί σε ένα επικίνδυνο υδρόστρωμα. Το παιδί αποκάλυψε τον εαυτό του ως Χριστός που φέρει το βάρος του κόσμου. Το «ποτάμι» αντιπροσωπεύει τις δοκιμασίες της πίστης· η διάβαση, το κόστος της αφοσίωσης.
Οι μεσαιωνικοί ταξιδιώτες επικαλούνταν τον Χριστόφορο για ασφαλή διάβαση. Η εικόνα του—γίγαντας που φέρει παιδί στους ώμους, βακτηρία που ανθίζει—διακόσμησε τοιχωματικά εκκλησιών απέναντι στις είσοδους ώστε όλοι όσοι μπαίναν να τον βλέπουν. Το όνομα Χριστόφορος σημαίνει «Χριστόφορος».
Κανένα συγκεκριμένο ποτάμι δεν ονομάζεται στην αγιογραφία. Η ιστορία ξεπερνά την υδρολογία. Αφορά τη φόρτωση βαρών, حرف και μεταφορικά, πέρα από ό,τι ταραχώδεις νερές η ζωή παρουσιάζει.
