Ως μεγαλύτερος ποτάμιος της Αυστραλίας, ο Μουρέι (και ο υποναύτης του Darling) γίνεται εστίαση της 19αιωνίας εξερεύνησης ωθημένο από την αποικιακή επέκταση και την αξιολόγηση πόρων.
Οι εξερευνητές αξιολόγησαν την πλοηγιμότητα του ποταμού για ατμοπλοία, ελπίζοντας να συνδέσουν εσωτερικές νομαδικές περιφέρειες με λιμάνια (Αδελαΐδα, Μελβούρνη) και παγκόσμιες αγορές.
Τα φιλικά ψάρια του ποταμού (Μουρέι κώδ, χρυσό περκ) υπόσχονταν βιώσιμη βιομηχανία εξαγωγής.
Γονιμές λιμνοκρημνικές πεδιάδες και αξιόπιστο νερό πρότειναν καταλληλότητα για σίτο, μαλλί, και μεταγενέστερες καλλιέργειες άρδευσης (φρούτα, αμπέλι).
Οι ποταμιακές λιβάδες υποστήριξαν βόεια και πρόβατα, ελκύοντας κατακτητές και νομαδικές εταιρείες.
Οι περιβάλλοντες βουνούς κρατούσαν χρυσό, χαλκό, και θύρες ερυθρού εύκαλυπτου για κατασκευές και καύσιμα.
Φυσιολόγοι καταγράφουν φυτόν, ζώα, γεωλογία, και ντόπια γνώση.
Αναφορές ενημέρωσαν κυβερνητικές αποφάσεις για κατανομή γης, τοποθεσίες πόλεων, και υποδομή.
Η υπόσχεση του Μουρέι ως «Μισισίπι της Αυστραλίας» οδήγησε σε δεκαετίες εξερεύνησης, διαμορφώνοντας τελικά την ανάπτυξη της Λεκάνης Murray-Darling.
