Επαναλαμβανόμενα μαθηματικά μοτίβα εμφανίζονται σε ευρέως διαφορετικά φυσικά συστήματα:
Διακλαδούμενα δέντρα, ποταμικά δίκτυα, αστραπές, φτερωτά φύλλα ρεδικά, ρομέσκο μπρόκολι, ακτογραμμές, χιονοστιβάδες. Κάθε μέρος αντανακλά το ολόκληρο.
Διπλή (φτερά πεταλούδας, ανθρώπινο σώμα), ακτίνια (λουλούδια, αστεριάδες, μέδουσες), μετάθετική (μελισσάκια, κρυσταλλικά πλέγματα).
1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21… εμφανίζεται στη φυλλοταξία (σπειροειδής διάταξη), ανθοδέσμες ηλιοτρόπιου, κλίμακες κωνοφόρων, κοχύλια ναυτίλου, ζώνες καταιγίδας, γαλαξιακά βραχιόνια.
Καιρικά συστήματα, ταραχώδης ροή, δυναμική πληθυσμών, καρδιακοί ρυθμοί, χρηματιστήρια. Μικρές αρχικές διαφορές παράγουν χείλως διαφορετικά αποτελέσματα (έφιπτο πετάλονας).
Αυτοί οι παραλληλισμοί αποκαλύπτον βαθιές αρχιτεκτονικές αρχές που συνδέουν φυσική, βιολογία, γεωλογία και μαθηματικά—διεγείροντας τέχνη, αρχιτεκτονική, αλγορίθμους και επιστημονική ανακάλυψη.