Οι Φοίνικες, κεντρικά στη σύγχρονη Λιβάνο, ήταν οι πρωτοπόροι ναυτικοί εμπόριοι του αρχαίου κόσμου (π.χ. 1500–300 π.Χ.). Η κληρονομιά τους βασίζεται σε στήλες:
Κατασκεύασαν προηγμένα πλοία, ιδρύσαντες αποικίες και εμπορικά δίκτυα σε όλη τη Μεσόγειο, φτάνοντας στη Βρετανία για κασσίτερο και στη Δυτική Αφρική για χρυσό. Κύριες αποικίες περιλάμβαναν την Καρχηδόνα, την Κάδιζ και τη Σικελία.
Το μεγαλύτερο τους πνευματικό δώρο ήταν το φοινικικό αλφάβητο (π.χ. 1050 π.Χ.) — μια 22-γράμματική φωνητική γραφή που έγινε πρόγονος των ελληνικών, λατινικών, αραβικών, εβραϊκών και κυριλλικών αλφαβητών.
Ως μεσάζοντες, διάχυσαν αιγυπτιακές, μεσοποταμιακές και αιγαϊκές ιδέες, τεχνολογίες και θρησκευτικές πρακτικές.
Η Τυριανή πορφυρά, εξαγόμενη από σαλιγκάρια μούρεξ, έγινε το χρώμα της βασιλείας. Οι τεχνικές τους υαλοποιίας ήταν εξαιρετικά προηγμένες.
Η αποικία τους Καρχηδόνα μεγάλωσε σε υπερδύναμη, συγκρούμενη με τη Ρώμη σε τρία Πουνικά Πολέμους που διαμόρφωσαν την δυτική πολιτισμική κληρονομιά.
Αν και οι πόλεις τους πέφτουν, το εμπορικό και γλωσσικό DNA των Φοίνικων είναι υφασμένο στην υφή του σύγχρονου κόσμου.
