Η ταξινόμηση τουρισμού ξεκινά με μια θεμελιωδή διάκριση: σκοπός και προέλευση. Οι τέσσερις βασικές κατηγορίες σχηματίζουν το θεμέλιο για ανάλυση αγοράς, πολιτική και σχεδιασμό.
Ταξιδεύουν εντός της δικής τους χώρας. Χωρίς διαβατήριο, αλλαγή νομίσματος ή γλωσσικό φράγμα. Μεγαλύτερο τμήμα όγκου στις περισσότερες χώρες. Κίνητρα: επίσκεψη φίλων/συγγενών (VFR), διακοπές, εργασία, ιατρικά, θρησκευτικά. Οικονομική επίδραση: αναδιανομή εθνικού εισοδήματος· υποστήριξη περιφερειακής ανάπτυξης.
Διαβαίνουν εθνικά σύνορα. Απαιτούν διαβατήρια, βίζες (συχνά), νόμισμα, ασφάλεια. Υψηλότερο έξοδο ανά κεφάλι (καταλύματα, εστίαση, αγορές, ξενάγηση). Κίνητρα: αναψυχή, εργασία, εκπαίδευση, ιατρικά, επίσκεψη διασποράς. Εισαγωγικά έσοδα για προορισμό· εισαγωγικό κόστος για προέλευση.
Κύριος σκοπός: εργασία. Συνέδρια, συναντήσεις, εκθέσεις, επισκέψεις εγκαταστάσεων, διαπραγματεύσεις. Υψηλό-κέρδος, χαμηλή-προαιρετικότητα – οι εταιρείες πληρώνουν 프리μια για βολικότητα (απευθείας πτήσεις, κεντρικά ξενοδοχεία, λounge). MICE (Meetings, Incentives, Conferences, Exhibitions) είναι ειδικό υποτμήμα. Bleisure (business + leisure) θολώνει αυτή την κατηγορία.
Κύριος σκοπός: αναψυχή. Τοπιοθεωρία, χαλάρωση, περιπέτεια, πολιτισμός, φύση, επίσκεψη φίλων/οικογένειας. Υψηλά προαιρετικά – ευαίσθητα στην οικονομική εμπιστοσύνη, ισοτιμίες, ασφάλεια, τάσεις. Υποτμήματα: λουξ, backpacker, οικογένεια, περιπέτεια, wellness, γαστρονομικό, οικολογικό.
Σύγχρονα πλαίσια προσθέτουν: VFR, ιατρικά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά, εθελοντικά, ψηφιακό νόμιδες, αργό ταξίδι. Αλλά ο πίνακας εγχώριοι/διεθνείς × επιχειρήσεις/ανψυχή παραμένει το αναλυτικό θεμέλιο – κάθε δορυφορικός λογαριασμός τουρισμού ξεκινά εδώ.
