Η Πράγα της Άνοιξης (5 Ιανουαρίου – 21 Αυγούστου 1968) ήταν περίοδος πολιτικής λιβεραλισμού στη Τσεχοσλοβακία υπό τον ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος Αλεξάντερ Ντουμπτσέκ, προσπαθώντας να δημιουργήσει «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο».
Στις 20–21 Αυγούστου 1968, ~250.000 στρατός Βαρσοβίας (ΕΣΣΔ, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ανατολική Γερμανία) εισβάλλον. Ρουμανία και Αλβανία αρνούνται. Ο Ντουμπτσέκ συλλαμβάνεται, πηγαίνει Μόσχα, αναγκάζεται να υπογράψει τη «Δήλωση Βρατισλάβας» αναστρέφοντας τις μεταρρυθμίσεις.
Η Πράγα της Άνοιξης απέδειξε ότι ο μεταρρυθμιστικός κομμουνισμός ήταν αδύνατος υπό σοβιετική ηγεμονία. Έδωσε έμπνευση στο ευροκομμουνισμό, υποκόπησαν την αξιοπιστία δυτικών κομμουνιστικών κομμάτων, και γίνεται πρότυπο για την 1989 Ματαίωση του Βελούδου—υπό τον Βακλάβ Χαβέλ, υποστηρικτή της Άνοιξης.