Πotáμιος που Ρεει από Υγρή σε Ξηρή Περιοχές: Ο Νείλος

Ο Πotáμιος Νείλος είναι το κλασικό παράδειγμα. Το ταξίδι του εκτείνεται σε ακραίες κλιματικές κλίμακες:

• Περιοχές πηγής (υγρά τροπικά): Ηπειρωτικά Υψηλά Αιθιοπίας (Μπλε Νείλος) και λεκάνη Λίμνης Βικτόριας (Λευκός Νείλος) λαμβάνουν 1.200–2.000+ χλμ/έτος βροχή
• Μεσαίες ροές (σαβάνα/ημιξηρά): Νότιο Σουδάν, Σουδάν — 400–800 χλμ, πολύ εποχιακά
• Κάτω ροές & δέλτα (υπερ-ξηρή έρημος): Βόρειο Σουδάν, Αίγυπτος — <10 χλμ/έτος, ουσιαστικά αβροχιαστικές
• Μεσογειακό στόμα: Υποτροπικό, 100–200 χλμ χειμερινή βροχή

Αυτή η κλίμακα οδηγεί το παράδοξο του Νείλου: τεράστιος ποταμός που υποστηρίζεται από βροχή αλλού, επιτρέποντας πολιτισμό σε μια από τις ξηρότερες ζώνες της Γης. Ο Μπλε Νείλος (μονσούναλ, Ιουλίου–Σεπτέμβριος πλημμύρα) και ο Λευκός Νείλος (σταθερός, ρυθμιζόμενος από λίμνες) δημιουργούν συμπληρωματικά υδρογραφήματα που ιστορικά παράγαγαν την προβλέψιμη ετήσια πλημμύρα.

Άλλα παραδείγματα: Ποταμός Κολοράντο (χιόνι Ροκκιγ Μουντέινς → Έρημοι Σονόραν/Μοχάβι), Αμου Ντάρια (παγετώνες Παμείρ → Έρημος Καρακούμ), Ποταμός Ορένγε (ψηλά Λεσότο → Ναμίμπ/Καλαχάρι).