Ο Ποταμός Τίγρης αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς υδρολογικούς κόλπους της ιστορίας, ρέοντας μέσω Τουρκίας, Συρίας και Ιράκ πριν ενώσει με τον Ευφράτη για να σχηματίσει το Σατ τωλ-Αραβ, το οποίο εκκενώει στον Περσικό Κόλπο. Μαζί με τον αδερφό του ποταμό, τον Ευφράτη, ο Τίγρης ορίζει τη Μεσοποταμία—τη «Χώρα Μεταξύ των Ποταμών»—ευρέως αναγνωρισμένη ως κολύμβητρα της πολιτείας.
Ο Τίγρης προέρχεται από τα Βουνά Ταύρου της ανατολικής Τουρκίας, όπου χιονοτάλαντα και πηγές τρέφουν τις πηγές του. Απο εκεί, ρέει νοτιοανατολικά για περίπου 1.750 χιλιόμετρα (1.090 μίλια), διασχίζοντας ποικίλα τοπία:
Ο Τίγρης θρέφει τις πρώιμες αστικές κέντρα της ανθρωπότητας—συμπεριλαμβανομένων Νινευή, Ασούρ, και Βαгдаδ—επιτρέποντας γεωργία, εμπόριο, και πολιτισμική ανταλλαγή. Οι προβλέψιμες καταιγίδες του (αφενός από τον πιο εκβιαστικό Ευφράτη) υποστήριξαν 집중 αρδευτική γεωργία που ταΐσθησαν τις Σουμερικές, Ακκαδικές, Βαβυλωνιακές, και Ασσυριακές αυτοκρατορίες.
Σήμερα, ο Τίγρης παραμένει ζωτικής σημασίας για:
Ο ποταμός αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις: φράγματα ανώτερης ροής (ειδικά το έργο GAP της Τουρκίας), κλιματική αλλαγή μειώνει τη ροή, ρύπανση από σύγκρουση και βιομηχανία, και πολύπλοκη διαυτονομή διαχείρισης υδάτων. Συνεργατική διαχείριση μεταξύ των παρόχθιων χωρών παραμένει ουσιώδης για τον συνεχιζόμενο ρόλο του Τίγρη ως περιφερειακή ζωική αρτηρία.
Από αρχαίες αρδευτικές κανάλους έως σύγχρονα υδροηλεκτρικά φράγματα, ο Ποταμός Τίγρης συνεχίζει να διαμορφώνει την τύχη των χωρών και λαών κατά μήκος της ιστορικής του πορείας.
