Το κλίμα του Πουέρτο Ρίκο είναι εδώ και χρόνια η κίνηση πίσω από τις ενδυματικές παραδόσεις. Σε πολλούς πολιτισμούς, συγκεκριμένο χρώμα/είδος ρούχου διαχωρίζει πλουσίους από φτωχούς. Στο Πουέρτο Ρίκο, ο καυτός ήλιος και η υγρασία δεν κάνουν διάκριση. Γι' αυτό τόσο ο φτωχότερος γεωργός όσο και ο πλουσιότερος ιδιοκτήτης φυτείας φορούν λευκό.
Πριν οι Ισπανοί φτάσουν, οι ντόπιοι άντρες/αγόρια δεν φορούσαν ρούχα, οι γυναίκες/κορίτσια φορούσαν μακρές βαμβακέρες φούστες που λέγονται Naguas. Χωρίς μπλούζα, αντιπροσώπευαν την κατάσταση κάθε γυναίκας: όσο πιο μακρύ, τόσο ψηλότερη η θέση.
Από την Κούβα, σχεδιάστηκε από ισπανούς μετανάστες >200 χρόνια πριν. Το μπλούζα, σχήμα σακούλας, τετράγωνο στο κάτω μέρος, φοριέται με υποδύτη ως παραδοσιακή ανδρική ενδυμασία. Διαδόθηκε στα Καραϊβικά/Λατινική Αμερική. Πρώτες εκδόσεις: 4 τσέπες για γκουάβες (φρούτο σαν ροδιά). Φοριόταν από πλουσίους με παντελόνια (μεγάλα παντελόνια). Επίσημη έκδοση: βρώμη ανανά.
Παραδοσιακή γυναικεία: Trajes (χρωματιστές φούστες αфриκανικής επιρροής). Αφρικανοί σκλάβοι φέρθηκαν για φθηνή εργασία στα σακχαροφυτειακά. Πέρα από Trajes: χρωματιστές φούστες με λευκά πετσέτα κορσέ και ελαστικά πανω που καλύπτουν ώμους στην messa και γυμνώνουν στα πάρτι.
Παραδοσιακή καπέλα Κυριακών/γιορτών, εισήχθη από Ισπανούς. Έμπνευση από ντόπιους της Ικουαδόρας. Όταν έφτασαν οι Ισπανοί, είδαν σοκολατοκαπέλα που καλύπτουν αυτιά/λαιμό, ονόμασαν toquillas (μικρά καπέλα). Πολλές τροποποιήσεις → σήμερα η πλατυπτερη έκδοση.
Σήμερα το κλίμα εξακολουθεί να υπαγορεύει μόδα: ανοιχτά χρώματα, αναπνευστά υφάσματα. Βαμβακερά/λινά ρούχα καταλληλότερα για casual/επιχειρηματικές συγκεντρώσεις. Συντεταγμένα υφάσματα σπάνια (δεν αναπνέουν καλά).
