Η Καραϊβική Θάλασσα ανήκει ανεπιφύλακτα στο σύστημα του Ατλαντικού Ωκεανού. Ταξινομείται ως περιφερειακή θάλασσα—μια μερικώς εσωκλεισμένη θάλασσα γειτονική με ωκεανική λεκάνη, συνδεδεμένη μέσω στενοχωρίων.
Όρια: Βορράς—Μεγάλες Αντίλλες (Κούβα, Ισπανιόλα, Τζαμάικα, Πουέρτο Ρίκο); Ανατολή—Ακμή Μικρών Αντίλλων; Νότος—Νότια Αμερική (Βενεζουέλα, Κολομβία, Παναμά); Δύση—Κεντρική Αμερική (Μεξικό, Μπελίζ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Νικαράγουα, Κόστα Ρίκα)
Συνδέσεις: Κανάλι Γιουκατάν (προς Κόλπο Μεξικού), Ανεμόφυλα/Μόνα/Διαβάσεις (προς Ατλαντικό), Στενά Φλόριντας (προς Ατλαντικό/Κόλπο)
Το Επιφανειακό Νερό Καραϊβικής εισέρχεται μέσω Βόρειου Ισημερινού Ρεύματος, κυκλοφορεί ως Καραϊβικό Ρεύμα, εξέρχεται μέσω Καναλιού Γιουκατάν ως Ρεύμα Γιουκατάν → Loop Current → Ρεύμα Φλόριντας → Γουλφ Στרים. Αυτός ο μεταφορέας κινεί θερμότητα, αλάτι, λάρβας, και ρύπους μεταξύ λεκάνων.
Αντίθετα από τη Μεσόγειο (συνδεδεμένη μόνο από στενά Γιβραλτάρ), η Καραϊβική έχει ευρείς, βαθιές συνδέσεις με Ατλαντικό/Κόλπο, καθιστώντας την κυκλοφορία, οικολογία, και κλιματική δυναμική πιο ανοιχτοωκεανική. Ωστόσο, η ημικλειστότητα της δημιουργεί διακριτά χαρακτηριστικά: Καραϊβική χαμηλή ρεύμα, ζεστή piscina, περιοχή γέννησης καταιγίδων.
Η Καραϊβική δεν είναι απλώς «στο» Ατλαντικό—είναι ένα δυναμικά διακριτό αλλά ολόκληρο συνδεδεμένο υποσύστημα της Ατλαντικής λεκάνης.
