Στο όριο μεταξύ ηπειρωτικής κρίστης και ωκεανικής βυθού βρίσκεται η περιθωριακή πλάγια—μια δραματική, απότομη καθοδική ζώνη που συνδέει την ρηχή περιθωριακή ράχη με τον βαθύ ωκεανικό λεκάνη. Αυτή η ζώνη μετάβασης, συνήθως σε βάθη 200–3.000 μέτρων, είναι ένα από τα πιο δυναμικά γεωλογικά και οικολογικά σύνορα της Γης.
Η πλάγια μέσος όρος 4–6° αλλά τοπικά ξεπερνά τα 20°, κατακερματιζόμενη χιλιάδες μέτρα σε δεκάδες χιλιόμετρα. Αυτή η απότομη κλίση προκύπτει από τεκτονική κάμψη καθώς η ηπειρωτική πιάτα καμπύλεται προς τα κάτω στη ζώνη υποδύσεως ή παθητικό περιθώριο.
Οι ποταμοί φέρτουν τεράστιες αποσκόρπισεις στη ράχη· ρεύματα βαρύτητας (ρεύματα ζαλαιότητας) κατερεύουν τότε στην πλάγια, χαράσσοντας υποβρύχιες φαράγγες και αποθέτοντας βαθύς ωκεανικούς κώλους στη βάση. Αυτά τα τουρβιδιτικά sequences διαμορφώνουν σημαντικά υδρογονανθράκων αποθέσεις.
Β-μορφολογικές φαράγγες όπως το Monterey Canyon (Καλιφόρνια) ή το Zhemchug Canyon (Βερing Sea) τερματιζουν την πλάγια, καθοδηγώντας αποσκόρπιση, θρεπτικά και οργανικό άνθρακα στον βυθό. Διαμορφώνονται από επαναλαμβανόμενα ρεύματα ζαλαιότητας και πτώσεις πλάγιας.
Ψυχροφιλή κοραλλιά (Lophelia pertusa), σπόγγων, και χημιοσυνθετικές κοινότητες (διαρροές, φουσκώσεις) ευδοκιμούν στους σκληρούς υποστρώματα και τα θρεπτικά ρεύματα της πλάγιας. Αυτά τα ευάλωτα θαλάσσια οικοσυστήματα (VMEs) είναι προτεραιότητες για διαφύλαξη.
Η αστάθεια πλάγιας παράγει υποβρύχιες κατολισθήσεις—πιθανές πηγές tsunami. Η Storegga Slide (από τη Νορβηγία, ~8.200 BP) μετατόπισε 3.500 χλμ³ αποσκόρπιση, προκαλώντας tsunami στη Βόρεια Ατλαντική.
Σε παθητικά περιθώρια (π.χ. Ατλαντική ΗΠΑ), η πλάγια διαμορφώνεται από θερμική υπόσβεση και φόρτιση αποσκόρπισης. Σε ενεργητικά περιθώρια (π.χ. Πυρικός Δακτύλιος του Πασιφικού), η κάμψη που σχετίζεται με την υποδύση και η ανάπτυξη ακροσβεστικού πρίσματος τη διαμορφώνουν. και στις δύο περιπτώσεις, η πλάγια σηματοδοτεί το όριο ήπειρος-ωκεανός (COB)—ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της πλανητικής τεκτονικής.
