Η Ασσυριακή Αυτοκρατορία στην ακμή της (650 π.Χ.): Ένας χάρτης με λόγια

Στην ακμή της υπό τον Ασσουρμπανιπάλ (βασ. 669–631 π.Χ.), η Ασσυριακή Αυτοκρατορία έστρωσε ένα έδαφος καταπληκτικής έκτασης:

• Βορρά: Προποδία Καυκάσου (σύγχρονα όρια Γεωργίας/Αρμενίας)—Ουραρτού μειωμένη σε ύποικο.
• Νότια: Ακμή Αραβικής Ερήμου—συμπεριλαμβανομένων οασιτικών πόλεων όπως Δούμα και Ταϊμά, βαθιά στο Ναφούντ.
• Δυτικά: Ακτογραμμή Μεσογείου—από Ταρσός (Κιλικία) μέσω Αντιόχειας, Βύβλου, Τύρου, Σιδώνος, Άκκω, Γάζας, μέχρι τον Χείμαρρο της Αιγύπτου (Γουάδι ελ-Αρίς).
• Ανατολικά: Προσέγγιση Κασπίας Θάλασσας—Μηδία (βορειοδυτικό Ιράν) φορολογούμενη; Ελάμ (Χουζεστάν) ανεκτείται μετά τη σάκωση της Σούσας το 646 π.Χ.

Κλειδιά κόμβοι

• Πρωτεύουσες: Νινευή (κυριότερη), Καλχού (Νιμρούντ), Ασούρ (θρησκευτική), Ντούρ-Σαρουκίν (Χορσαμπάντ).
• Επαρχιακοί κόμβοι: Χαρράν, Καρχημίς, Τίλ-Βαρσίπ, Αραπτά, Δαμασκός, Σαμάρεια, Αζώτος, Μέμφις (Αίγυπτος, για λίγο), Βαβυλωνία (άμεση κυριαρχία 648–627 π.Χ.).
• Υποκείμενα βασιλεία: Ιούδα, Εδώμ, Μωάβ, Αμμών, Φοινικιακές πόλεις, Κύπρος (Ιαδνανά), Ταβάλ, Κουέ, Μανναί.

Περίπου 1,4 εκατ. τετρ. χλμ²—συγκρίσιμη με την Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία στην αρχή της, αλλά επιτυχμένη με σφιχτότερη, bardziej εξαγοριστική γραφειοκρατία. Ο «ασσυριακός αιώνας» (745–612 π.Χ.) ξαναόρισε τι μπορούσε να είναι ένα κράτος της Κοντινής Ανατολής.