Ο Ισπανικοαμερικανικός Πόλεμος του 1898 αφήσε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έλεγχο πρώην ισπανικών αποικιών — αλλά πολλοί Αμερικανοί αντιστάθηκαν έντονα σε αυτό το νέο αυτοκρατορικό ρόλο. Οι Einwände τους προέρχονταν από πολλαπλές, μερικές φορές αντίθετες, πηγές.
Οι εργατικές ενώσεις και οι εργαζόμενοι Αμερικανοί φοβούνταν ότι η anexία τροπικών εδαφών θα πλημμύριζε τις αγορές με φθηνά προϊόντα από χαμηλόμισθια εργασία, υπονομεύοντας τις εγχώριες μισθούς και θέσεις εργασίας. Η προοπτική ανταγωνισμού με φυτειοκρατικές οικονομίες βασισμένες σε εκμεταλλευμένη εργασία πλήττει τον πυρήνα της οικονομικής αυτοδιατήρησης.
Παράδοξα, μέρος της αντίστασης ήρθε από λευκοσυμπρεσβιστικές απόψεις. Αυτοί οι Αμερικανοί έλεγαν ότι η ενσωμάτωση «φυλετικά υποβαθμισμένων» λαών στην αμερικανική πολιτική θα αραιούσε τον αγγλοσαξονικό χαρακτήρα της χώρας. Αντέστησαν στην αυτοκρατορία όχι από αρχή αντιימפεριαλισμού, αλλά από φυλετικό αποκλεισμό.
Για αντιιμперιαλιστές όπως ο Μάρκ Τουαίν, ο Άντρεν Κάρνεγι και ο Γουίλιαμ Τζέννινγκς Μπράγιαν, η κατοχή παρέβλεπε την κεντρική υπόσχεση της Διακήρυξης Ανεξαρτησίας: οι κυβερνήσεις αποκτώνται «τα δικαία τους εξουσιοδοτήματα από τη συγκατάθεση των διακυβερνούμενων». Το να κυβερνούν ξένους λαούς χωρίς τη συγκατάθεσή τους φαινόταν απόρριψη της αμερικανικής Επανάστασης ίδιας.
Παραδοσιακοι μη-παρεμβατιστές προειδοποίησαν ότι οι αποικιακές κατακτήσεις θα σέρβαιναν τις ΗΠΑ σε ασιατικές και καραϊβικές μάχες εξουσίας, υπονομεύοντας τη Μονρό Доктриνα εστιασμένη στη ημισφαίριο και τη συμβουλή των ιδρυτών εναντίον «δεσμευτικών συμμαχιών».
Δεν υπήρχε σαφές πλαίσιο για τη διακυβέρνηση αυτών των εδαφών. Θα γίνουν πολιτείες; θα παραμείνουν αποικίες αορίστως; Το Σύνταγμα δεν προσέφερε χάρτη για αυτοκρατορία, δημιουργώντας νομική και πολιτική αβεβαιότητα που άφησε την αντίσταση.
Αν και οι Φιλιππίνες απέκτησαν ανεξαρτησία το 1946, και η Κούβα το 1902 (με βαρύ αμερικανικό نفوذ), το Πουέρτο Ρίκο παραμένει εδαφική ενότητα σήμερα — ζωντανή μαρτυρία των συζητήσεων που ξεκίνησαν πριν από περισσότερο από αιώνα για το αν μια δημοκρατία μπορεί να είναι ταυτόχρονα αυτοκρατορία.
