Το εκτεταμένο έδαφος της Βραζιλίας περιλαμβάνει εκπληκτική ποικιλία τοπίων, γενικά χωρισμένα σε τέσσερις μεγάλες φυσιογραφικές περιοχές. Κάθε ζώνη σχήματισε τοπικό κλίμα, βιοποικιλότητα και ανθρώπινα οικιστικά μοτίβα.
Μια στενή ζώνη που τρέχει από τη δέλτα του Αμαζονίου στο Ριο Γκρανντε ντο Σουλ, αυτή η περιοχή χαρακτηρίζεται από κυρίως επίπεδα, χαμηλά εδάφη με περισσοτέρους λόφους κοντά στην ακτή. Η τροπική υγρασία υποστηρίζει δασική βλάστηση, αν και το μεγαλύτερο μέρος έχει εκκαθαριστεί για γεωργία και αστική ανάπτυξη. Οι χαμηλές ακτές συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και της οικονομικής δραστηριότητας της Βραζιλίας, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων πόλεων όπως το Ριο ντε Τζανέιρο, το Σάο Πάολο και το Σαλβαδόρ.
Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού, αυτή η εκτεταμένη περιοχή πλατειών, κυληφόρων λόφων και βουνών εκτείνεται σε τροπικές και υποτροπικές ζώνες. Η βλάστηση μεταβαίνει από σαβάνα (Σερράντο) σε υπολείμματα Ατλαντικού Δάσους. Τα υψηλά είναι πλούσια σε μεταλλεύματα, φιλοξενώντας σημαντικά εναποθέσεις σιδηρούχου, χρυσού, διαμαντών και άλλων πόρων που κινούν το ορυκτό sector της Βραζιλίας.
Βρίσκεται στη δυτική Βραζιλία (εκτεινόμενο στη Βολιβία και την Παραγουάη), το Παντανάλ είναι το μεγαλύτερο τροπικό υγρότοπο του κόσμου. Οι εποχιακές πλημμύρες μεταμορφώνουν τα επίπεδα, χορτοφάγα πεδία σε πλούσιο υδατικό οικοσύστημα που πνέει πουλιά, καϊμάνια, καπυμπάρα και τίγρεις. Η μοναδική υδρολογία του υποστηρίζει και την εξαιρετική άγρια ζωή και την παραδοσιακή κτηνοτροφία.
Αυτές οι περιοχές δεν είναι απομονωμένες· τα ποταμικά συστήματα συνδέουν τα υψηλά με τη λεκάνη και το Παντανάλ, ενώ οι οικολογικές κλίμακες δημιουργούν ζώνες μετάβαξης υψηλής προστατευτικής αξίας. Η κατανόηση της τοπογραφίας της Βραζιλίας είναι ουσιώδης για βιώσιμη ανάπτυξη, σχεδιασμό διατήρησης και την εκτίμηση του περιβαλλοντικού πλούτου της χώρας.
