Η τούντρα είναι ένα περιβάλλον ακριβώς πέρα από τα όρια των δύο πολικών παγετώνων. Είναι ένας κρύος και γυμνός τόπος όπου λιγότερο βλάστημα αναπτύσσεται και λίγοι άνθρωποι ζουν. Μέσα στην ερημικότητα, κάποια είδη ζώων κάνουν το σπίτι τους. Για παράδειγμα, μισκός βόες, καριμπού και γουλονέρι - το μεγαλύτερο από την οικογένεια των μουστελίδων, που περιλαμβάνει νυφίτσες και νυφίτσες - όλοι ευδοκιμούν σε αυτό το πιο αgnώστο περιβάλλον.
Αν και οι περιοχές τούντρας τείνουν να ζουν ήπιους καλοκαίριες, το κυρίαρχό τους κλίμα είναι αυτό της χαμηλής βροχοπτώσεως και των καταρρακτικών θερμοκρασιών. Οι πιο κρύες περιοχές τούντρας βρίσκονται στη βορειοανατολική Σιβηρία, όπου οι θερμοκρασίες Ιανουαρίου μέσος όρος μειών 40 βαθμούς Φαρενάιτ και έχουν καταγραφεί χαμηλώς έως μειών 93 βαθμούς Φ. Αυτές οι φαινομενικά χαμηλές θερμοκρασίες προκαλówn τεράστια προβλήματα για τους ταξιδιώτες, που πρέπει να λάβουν ακραία μέτρα για να μείνουν ζεστοί και να αποφύγουν την υποθερμία. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν παχύς, πνευστές μπουφάν που είναι επίσης ανθεκτικοί στο κρύο.
Οι περιοχές τούντρας χαρακτηρίζονται από στρώματα μονίμιας παγωμένης γης. Αυτά είναι στρώματα παγωμένης γης που παραμένουν παγωμένα όλο το χρόνο, συνήθως περίπου 5 πόδια κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Αν και η μονίμια παγωμένη γη δεν εκτείνεται μέχρι την επιφάνεια, σημαίνει ότι το επιφανειακό έδαφος παραμένει σκληρό και σκληρό διὰ το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Αυτό κάνει πράγματα όπως η στήριξη καμπινών ή η έκταση δομών απεριόριστα δύσκολα. Μετά από μια σκληρή μέρα πεζοπορίας, το να χτυπήσετε ένα πάσσαλο καμπινάς στο στερεά παγωμένο έδαφος είναι ανεπιθύμητο, οπότε αν είναι δυνατόν βράστε νερό σε ένα κατσαρό και αποψύχετε την γη πριν στήσετε την κατασκήνωση.
Τα χαμηλά επίπεδα βροχοπτώσεως - πολλές περιοχές τούντρας ζουν λιγότερη βροχή από τις ερημικές περιοχές - και η κακή ποιότητα εδάφους των περιοχών τούντρας σημαίνει ότι η βλάστηση είναι σπάνια. Αυτό έχει επακόλουθο αντίκτυπο για τον ταξιδιώτη καθώς η έλλειψη βλάστησης σημαίνει κανένα ζώο νομής για κυνήγι φαγητού, καμία ξύλο για φωτιά για ζεστασία και κανένα φυτό για διατροφή και θρέψη. Ένας ταξιδιώτης τούντρας πρέπει να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες καλώς χρησιμοποιώντας τη βλάστηση που βρίσκει, για παράδειγμα, χαμηλά θάμνους, χόρτους καρέκλας και μούσινους.
Χειμώνας, το έδαφος της τούντρας είναι γενικά παγωμένο, βραχώδες και αgnώστο. Συνεπώς, είναι συμβουλευτικό για έναν ταξιδιώτε να φορεσεί ανθεκτικά, ψηλά παπούτσια με ισχυρή στήριξη αστραγάλου για να μπορέσει να πλοηγηθεί ασφαλώς στο τοπίο. Σε ορισμένες περιοχές τούντρας, ωστόσο, τα καλοκαίρια φέρουν έναν κίνδυνο εδαφούς διαφορετικής ποικιλίας. Καθώς το επιφανειακό πάγος λιώνει, η μονίμια παγωμένη γη το εμποδίζει να αποστραγγιστεί και έτσι σχηματίζονται ελώνια και βάλτοι. Αυτοί μπορούν να είναι επικίνδυνοι για τους ταξιδιώτες που συμβουλεύονται να μην ταξιδεύουν κατά τη νύχτα σε αυτές τις περιοχές για να αποφύγουν την πλανήτηση σε επικίνδυνο ελώνιο. Ευτυχώς, οι περιοχές τούντρας ζουν λίγη σκοτάδι κατά τους καλοκαίριους μήνες.
