Ιδανικά, η υποδομή δημόσιας μεταφοράς πρέπει να προσφέρει πρόσβαση για ανθρώπους σε οποιαδήποτε τοποθεσία και οποιαδήποτε ηλικία, εισόδημα ή αναπηρία. Μια γηρασκομένη πληθυσμός και η εστίαση στη μείωση του υλικού ποδιού ωθούν ακόμα τις πιο συμπαγείς κοινότητες να εξετάσουν και να αναδιαμορφώσουν τα συστήματα δημόσιας μεταφοράς τους, συμπεριλαμβάνοντας μη ορθοδόξες επιλογές στην agenda.
Χαμηλής πυκνότητας περιοχές με γηρασκομένο πληθυσμό могли να ωφεληθούν από ένα σύστημα δημόσιας μεταφοράς χτισμένο ειδικά για τους ηλικιωμένους και τους φροντιστές τους. Μικρότερα λεωφορεία ή βαν επιβατών могли να σχηματίσουν ένα στόλο που κάνει τακτικές διαδρομές σε κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, κέντρα υγείας και αναψυχής και supermarkets. Τέτοιο προγραμματισμένο πρόγραμμα αφιερωμένο στους ηλικιωμένους θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και περισσότερες ευκαιρίες για ομοσπονδιακή χρηματοδότηση. Υπάρχει thậm chí ένας τρόπος να ενσωματωθεί το χρέος μεταφοράς στην τιμολόγηση Medicaid.
Αγροτικές και αραιοκαταλαλημένες κοινότητες μπορούν να εξυπηρετηθούν με πολυ-μοδικά transit passes. Ένα pass λειτουργεί σε πολλά λεωφορεία, τρένα και συστήματα light-rail και καλύπτει διάφορες πόλεις και νομούς. Το σύστημα βασίζεται σε ένα κεντρικό μεταφορικό hub ή σταθμού σε κάθε πόλη που μπορεί να διαχειριστεί πολυ-μοδικές μεταβάσεις, από σιδηρόδρομο σε δρόμο. Αυτή η επιλογή προσφέρει στους κατοίκους έναν τρόπο να ταξιδέψουν πιο οικονομικά, ενώ ανοίγει επίσης νέες ευκαιρίες τουρισμού και δημόσιων υπηρεσιών.
Για χαμηλής πυκνότητας περιοχές που βιώνουν το σφίξιμο της δημόσιας μεταφοράς λόγω ταχύς επέκτασης και ανάπτυξης, η ημι-ιδιωτικοποίηση θα μπορούσε να είναι απάντηση. Εταιρείες ανάπτυξης φέρνονται σε συμβόλαιο που ζητάει από αυτούς να συμβάλουν στην αύξουσα μεταφορική προφίλ λεωφορείων, light rail, ή τρένο. Σε αντάλλαγμα, μπορούν να επενδύσουν σε εμπορικές ευκαιρίες γύρω από τα transit hubs στις νέες τους αναπτύξεις. Όχι μόνο αυτό ενθαρρύνει προόδους και χρηματοδότηση για μεταφορές, αλλά δίνει επίσης κίνητρα στους developers που θέλουν να αυξήσουν και να επεκτείνουν την κοινότητα.
Περιοχές που έχουν σποραδικές ανάγκες μεταφοράς και λίγο τουρισμό θα μπορούσαν να υλοποιήσουν ένα on-call σύστημα που διατηρεί ένα συμπαγές στόλο που προσφέρει βολική μεταφορά μόνο όταν χρειάζεται. Η on-call μεταφορά κόβει περιττά οχήματα και έξοδα, ενώ προσαρμόζει τους χρόνους μεταφοράς γύρω από τις ατομικές ανάγκες της κοινότητας. Μόνο οι απαραίτητες τακτικές διαδρομές διατηρούνται καθ' όλη τη μέρα, ενώ ειδικές στάσεις και διαδρομές ενεργοποιούνται σε as-needed βάση.
