Η Ιταλία κατά την Αναγέννηση: Ένα Μοσαικό από Πολιτειακές Πόλεις, Δουκάτα και Δημοκρατίες

Η Ιταλική Χερσόνησος κατά την Αναγέννηση (14ος-17ος αιώνας) δεν ήταν μια ενωμένη χώρα αλλά ένα μωσαϊκό από ανεξάρτητες και ημι-αξιοκρατικές κρατικότητες. Αυτή η πολιτική διασπασμένη· μοναδική στην Ευρώπη· άφησε την εξαιρετική πολιτιστική διακυβέρνηση που ορίστηκε την εποχή.

Βόρεια Ιταλικά Κράτη

Κύριες Δυνάμεις

• Δημοκρατία της Βενετίας: Ναυτική αυτοκρατορία που ελέγχει την εμπορία του Αδριατικού, εδάφη Terraferma· σταθερή ολιγαρχική κυβέρνηση
• Δουκάτο της Μιλάνο: Στρατηγική δύναμη της πεδιάδας του Πο· Sforza μετά ισπανική Habsburg εξουσία· πλούσια, στρατιωτικοποιημένη
• Δημοκρατία της Φλωρεντίας: Medici-dominated (1434-1494, 1512-1527, 1530-1737)· κολποσ της Ανάγεννησης ανθρωπισμού και τέχνης
• Δημοκρατία της Γένοβας: Εμπορικός ανταγωνιστής της Βενετίας· τραπεζικό κέντρο· ολιγαρχική μεταρρύθμιση Andrea Doria (1528)
• Δουκάτο της Μαντούας: Gonzaga εξουσία· λαμπρή αισθητική κουλτούρα (Mantegna, Giulio Romano)· στρατηγική θέση

Άλλα Βόρεια Κράτη

• Δουκάτο της Φερράρας (Este)
• Δουκάτο της Πάρμα & Πιακένσας (Farnese)
• Δημοκρατία της Λουκάς
• Δουκάτο της Σαβoyer (μετά Βασίλειο της Σαρδινίας)
• Διάφορα ιμπερικά φέουδα και επισκοπές

Κεντρικά Ιταλικά Κράτη

Παπικά Εδάφη

Άμεση χρονική εξουσία του Παπιού σε ολόκληρη την κεντρική Ιταλία (Ρώμη, Ούμπρια, Μαρκέ, Ρομάγνα). Οι Παπές της Αναγέννησης (Nicholas V, Pius II, Sixtus IV, Julius II, Leo X) ήταν μεγάλοι μαικήτες και πολιτικοί παίκτες.

Τοσκάνη Πέρα από τη Φλωρεντία

• Δημοκρατία της Σίενας: Απορροφήθηκε από τη Φλωρεντία 1555 μετά μακρά πολιορκία
• Δουκάτο της Ουρβίνο: Montefeltro μετά Della Rovere· ιδανικό δικαστήριο Federico da Montefeltro· απορροφήθηκε από Παπικά Εδάφη 1631

Νότια Ιταλικά Κράτη

• Βασιλείον της Νεάπολης: Angevin μετά Aragonese/Ισπανική εξουσία· μεγαλύτερο ιταλικό κράτος ανά εδάφος
• Βασιλείον της Σικελίας: Ενωμένο με Νεάπολη (1442) ως "Δυο Σικελίες" υπό Aragon· Ισπανική βιiceroyalty
• Πριγκιπάτο του Τάραντος: Φεουδαλικό εδάφος εντός Βασιλείου της Νεάπολης

Πολιτικές Δυναμικές

Ισορροπία Δύναμης

Η Ειρήνη της Λόντι 1454 θεμελίωσε την Ιταλική Λίγα· Βενετία, Μιλάνο, Φλωρεντία, Νεάπολη, Παπικά Εδάφη· δημιουργώντας 40 χρόνια نسبικής σταθερότητας που επέτρεψε την πολιτιστική ανθοφορία.

Ξένη Παρέμβαση

Γαλλική εισβολή (1494) υπό Charles VIII σπάει την ισορροπία. Δεκαετιάδες Ιταλικών Πολέμων (1494-1559) έκαναν τη χερσόνησο πεδίο μάχης για Γαλλία, Ισπανία και Habsburgs, τελειώνοντας με Ισπανική ηγεμονία.

Ποικιλία Διακυβέρνησης

• Δημοκρατίες (Βενετία, Φλωρεντία, Γένοβα, Λουκά, Σίενα)
• Signorie/Πριγκιπάτα (Μιλάνο, Μαντούα, Φερράρα, Ουρβίνο)
• Παπική θεοκρατία (Παπικά Εδάφη)
• Μοναρχίες (Νεάπολη, Σικελία, Σαβoyer)

Πολιτιστικές Επιπτώσεις

Ο πολιτικός ανταγωνισμός οδήγησε στην καλλιτεχνική προστατεία· οι ηγεμόνες επενδύσαν σε αρχιτεκτονική, ζωγραφική, εκμετάλλευση για να εγκυρώσουν την εξουσία και να ξεπεράσουν τους αντιπάλους. Η απουσία κεντρικής λογοκρισίας επέτρεψε πνευματική πειραματισμό. Το εμπορικό πλούτος (Φλωρεντία, Βενετία, Γένοβα) χρηματοδότησε τον ανθρωπισμό και την επιστήμη.

Η ένωση της Ιταλίας (1861) τέλειωσε αυτόν τον πολύκεντρο κόσμο, αλλά τα επιτεύγματα της Αναγέννησης προέκυψαν ακριβώς από τη δημιουργική του διασπορά.