Αντίθετα με την υπόθεση, η Μεγάλη Βρετανία υπέστη λιγότερους συνολικούς νεκρούς από την Ιταλία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ανθρώπινος κόστος έπεσε βαρύτερα στην Ιταλία λόγω της αλλαγής πιστότητας, της διατατικής έκθεσης στο πεδίο μάχης και της στοχευμένης επίθεσης στα αστικά.
Οι ιταλικοί αιχμάλωτοι υπέστησαν υψηλή θνησιμότητα στα γερμανικά στρατόπεδα μετά τη συνθήκη 1943 (~50,000 πέθαναν) και στην συμμαχική αιχμαλωσία. Η θνησιμότητα βρετανικών αιχμαλώτων στα γερμανικά χέρια ήταν χαμηλότερη (~3-4%).
Και τα δύο έθνη υπέστησαν σημαντικές απώλειες εμπορικού ναυτικού και الاستعمιαρικών δυνάμεων, περίπου αναλογικά με τις αυτοκρατορικές τους υποχρεώσεις.
Πληθυσμοί 1939: UK ~47.5 εκατομμύρια, Ιταλία ~44 εκατομμύρια. Ο ρυθμός θνησιμότητας της Ιταλίας ήταν σχεδόν 4× αυτός της Βρετανίας.
Οι υψηλότερες απώλειες της Ιταλίας συνέβαλαν στην πολιτική αστάθεια, κατάργηση μοναρχίας (1946) και μετανάστευση. Οι χαμηλότερες απώλειες της Βρετανίας εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν την τραυματισμένη μια γενιά αλλά με διαφορετικές δημογραφικές συνέπειες.
Οι ακριβείς αριθμοί θυμάτων Β' Παγκοσμίου Πολέμου παραμένουν αντικείμενο διενέξεως μεταξύ ιστορικών λόγω ατελών αρχείων, μεταβαλλόμενων συνόρων και διαφοροποιημένων μεθοδολογιών. Το παραπάνω αντιπροσωπεύει συναίνεση εκτιμήσεων από κύριες ιστορικές πηγές (Istituto Centrale di Statistica, Commonwealth War Graves Commission, Overmans, κ.λπ.).