Η αποχώρηση του Βιετνάμ από τη Γαλλία ήταν δεκαετιώδης αγώνας ριζοσπαστικός στον κολονιαλισμό, εθνικισμό και γεωπολιτική Ψυχρού Πολέμου.
Γαλλική αρχή (1887–1954) εκμεταλλευόταν πόρους και καταστέλλε τον πολιτισμό. Πρωτοβουλίες 20ου αιώνα, εμπνευσμένες από παγκόσμια αντί-κολονιαλιστικά κινήματα, σχήμασαν εθνικιστικές ομάδες. Ο Χο Τσι Μιν προέκυψε ως ανυπέρβλητος ηγέτης, ιδρύοντας το Ινδοκινέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1930.
Η κατείληξη Ιαπωνίας (1940–1945) έσπασε το μύθο της ευρωπαϊκής αυπερασπιστικότητας. Η συνεργασία Βισι Γαλλίας με την Ιαπωνία απέτισε περαιτέρω την κολονική εξουσία.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γαλλία προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο. Ο Βιετ Μιν, υπό τον Χο Τσι Μιν, οδήγησε φωτεινό γκερίγια πόλεμο. Η αποφασιστική Μάχη Ντιέν Μπιεν Φου το 1954 καταστρέφει γαλλικό φρούριο, αναγκάζοντας το Παρίσι να διαπραγματευτεί.
Οι Συμφωνίες 1954 διέκοψαν προσωρινά το Βιετνάμ στο 17ο παράλληλο, σε انتظار εκλογές 1956 που δεν έγιναν ποτέ. Οι ΗΠΑ, φοβούμενοι κομμουνιστική επέκταση, στηρίξαν το Νότιο Βιετνάμ, οδηγώντας στον Βιετναμέζικο Πόλεμο (1955–1975).
Βορειοβιετναμικές δυνάμεις κατέλαβαν την Σαϊγκόν τον Απρίλιο 1975, τελειώνοντας τον πόλεμο και ενοποιώντας τη χώρα υπό κομμουνιστική αρχή.
