Κατεβάζοντας το Τείχος του Βερολίνου: Πνευματικοί σκαλοπάτες, ντεμπουλντούζερ και δύναμη του λαού

Το Τείχος πέφτει στις 9 Νοεμβρίου 1989 — όχι με συνθήκη, αλλά με μasses με εργαλεία.

Το βαρύ εξοπλισμό

• Πνευματικοί σκαλοπάτες: Σκάβανε τμήματα μπετόν (3,6 μ ύψος, 1,2 πλάτος, 2,6 τόνοι το καθένα).
• Ντεμπουλντούζερ / εκσκαφείς: Κατέβασαν τμήματα, εκκαθάρισαν αθετοποιήματα, άνοιξαν διαβάσεις.
• Γερανοί: Ανέβασαν τμήματα για σουβενίρ, μουσεία, καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις παγκοσμίως.

Το ανθρώπινο κύμα

Πριν φτάσουν οι μηχανές, Οι Βερολινοί αυτοί έπαιξαν το Τείχος: σφυρί, πριόνια, τσεκούρες, γυμνά χέρια. «Mauerspechte» (ξυλοπόκοι τείχους) σκάβανε κομμάτια ως λείψανα. Οι σύνοροι φρουροί—με διαταγή να μην πυροβολήσουν—παρουσίαζαν, μετά συμμετείχαν.

Επίσημη κατεδαφισμός

• Ιούνιος 1990 – Νοέμβριος 1991: Συστηματική κατάληξη από empreiteiros ΔΔΡ/Bundeswehr.
• ~1,7 εκατ. τόνους μπετόν ανακυκλώθηκαν (βάσεις δρόμων, φραγμοί θορύβου).
• Έξι τμήματα διατηρήθηκαν ως μνημεία (Βερναουэр Στράσε, East Side Gallery, Checkpoint Charlie, κ.λπ.).

Το Τείχος χτίστηκε από μηχανές (1961). Κατέβηκε από μηχανές — αλλά μόνο επειδή οι άνθρωποι κίνησαν τις μηχανές.