Ιστορικές Γεωργικές Μέθοδοι στην Ευρώπη

Η ευρωπαϊκή γεωργία εξελίχθηκε μέσα από αρκετά κλειδιά συστήματα:

1. Αυταρκική Γεωργία (προ-18ος αιώνας): Οι οικογένειες καλλιέργαζαν κυρίως για αυτοκατανάλωση, με λίγο πλεόνασμα.
2. Ανοιχτό Σύστημα ΑGROτομίας (μεσαιωνικό): Τα χωράφια χωριών διαιρούταν σε σποραδικές λωρίδες ανά γεωργό, επιτρέποντας περιστροφή καλλιεργειών και κοινή εργασία.
3. Περιστροφή Καλλιεργειών (από Μεσαιωνικά χρόνια): Εναλλασσόμενες καλλιέργειες (π.χ. σιτάρια, όσπρια, pousia) για διατήρηση γονιμότητας εδάφους.
4. Κίνηση Κλεισίματος (18ος–19ος αιώνας): Ιδιωτικοποίηση κοινών γαιών, συγχώνευση μικρών γεωργιών σε μεγαλύτερες, αποδοτικές μονάδες – απομάκρυνση πολλών αγροτικών εργατών.
5. Βιομηχανική Γεωργία (19ος–20ος αιώνας): Μηχανοποίηση, χημικά εφόδια, και επιστημονική γέννηση αυξήσανε δραματικά τις αποδόσεις.

Αυτές οι μέθοδοι ποικίλλον τοπικά αλλά συλλογικά μετέτρεψαν την γεωργική παραγωγικότητα και την κοινωνική δομή της Ευρώπης.