Ο μάρμαρος έχει είναι το υλικό επιλογής για πολλούς γλύπτες καθ' όλη την ιστορία λόγω της ζωώδους εμφάνισης που δίνει ο λίθος στις αναπαραστάσεις της ανθρώπινης μορφής. Χρονολογούμενα από την περίοδο της Αναγέννησης, τα γλυπτά μάρμαρου του ιταλικού καλλιτέχνη Michelangelo Buonarroti συνεχίζουν να είναι μεταξύ των πιο διάσημων στον κόσμο.
Το 1497 στην ηλικία 21, ο Michelangelo παράγει «Bacchus», την πρώτη του σημαντική εργασία γλυπτικής. Αυτό το άγαλμα του μεθυσμένου ρωμαϊκού θεού κρασιού παραγγέληκε από τον Jacopo Galli, ρωμαϊκό τραπεζίτη. Το έργο απεικονίζει τον μεθυσμένο Bacchus, ταραγμένο, φουσκωμένο και κυλινδώντας τα μάτια του. Κρατάει ένα ποτήρι στο δεξιό χέρι και στο αριστερό ένα δέρμα λύκου και ένα κουμπί σταφύλιων. Στέκοντας πίσω από τον Bacchus είναι ένας φαύνος που τρώει σταφύλια από το χέρι του.
Ο Michelangelo δημιούργησε «Η Pieta» μεταξύ 1498 και 1499. Μαζί με «Bacchus», αυτό το γλυπτό βοήθησε να καθιερώσει τη φήμη του νεαρού Michelangelo ως δεξιοτέχνη καλλιτέχνη. Το άγαλμα που απεικονίζει την Παναγία καθισμένη με το νεκρό σώμα του Χριστού στα χέρια της παραγγέληκε για το μνημείο κηδείας του Καρδινάλ Jean de Billheres. Από τον 18ο αιώνα το άγαλμα φιλοξενείται στην πόλη του Βαтикάνου στον Ιερό Ναό Αγίου Πέτρου.
Το 17πόδι υψός γυμνό γλυπτό «David» δημιουργήθηκε από τον Michelangelo μεταξύ 1501 και 1504. Η αναπαράσταση του Michelangelo θεωρήθηκε ως απόκλιση από προηγούμενες εργασίες του Βιβλικού ήρωα από Donatello και Verrocchio, οι οποίοι και οι δύο απεικόνισαν έναν νικητή David με το σκοτωμένο κεφάλι του Goliath. Σε αντίθεση, ο Michelangelo απεικονίζει έναν τετριμμένο και εστιασμένο David πριν τη μάχη με τον πολύ μεγαλύτερο εχθρό. Αν και αρχικά παραγγέλθηκε για τον Καθεδρικό Ναό στη Φλωρεντία, μετά την ολοκλήρωση το David τοποθετήθηκε στην κεντρική πλατεία ως αναπαράσταση των πολιτικών ιδεών της κοινότητας – οργή και δύναμη.
Το άγαλμα ενός καθισμένου Μωυσή με κέρατα στο κεφάλι δημιουργήθηκε από τον Michelangelo μεταξύ 1513 και 1515, βασισμένο στη μεσαιωνική απεικόνιση του Βιβλικού προσώπου. Το γλυπτό παραγγέλθηκε αρχικά ως ένα από εξα φιγούρες να διακοσμήσουν τον τάφο του Πάπα Julius II και θα κάθονταν στο δεύτερο επίπεδο τριεπίπεδης δομής. Με αυτό το όραμα, ο Michelangelo δημιούργησε τον Μωυσή με την πρόθεση να βλεπεται από κάτω, και όχι στο επίπεδο ματιών. Το τεράστιο έργο τελικά περιορίστηκε λόγω χρηματοδοτικών ζητημάτων και ο Μωυσής τοποθετήθηκε ως κεντρική φιγούρα στο έδαφος του τάφου.
