Μετανάστευση από Νότια και Ανατολική Ευρώπη: Παγκόσμια Διασπορά (1880–1924 και Πέρα)

Μεταξύ 1880 και 1924, περισσότεροι από 20 εκατομμύρια άνθρωποι άφησαν τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη—Ιταλία, Αυστριακία-Ουγγαρία, Ρωσία, Πολωνία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Βαλκάνια—για τις Αμερικές, τη Δυτική Ευρώπη και πέρα. Αυτή η «Μεγάλη Μετανάστευση» ξαναδιαμόρφωσε τις κοινωνίες προορισμού και άφησε μόνιμες κληρονομιές.

Ηνωμένες Πολιτείες: Ο Κύριος Προορισμός (12Εκ+)

• Ιταλοί (4Εκ+): Πόλεις Βορειοανατολής, βιομηχανικό Midwest, γεωργία Καλλιφόρνιας. «Πουλιά παράδοσης» (εποχιακά) → εγκαταστάθηκαν κοινότητες. Little Italys, καθολικές παρόκιοι, πολιτικές μηχανές.
• Ανατολικοευρωπαίοι Εβραίοι (2Εκ+): Ρωσική/Πολωνική Παλαιά της Οικησίας· φεύγοντας προγκρόμ. Νέα Υόρκη Lower East Side → ραπτική βιομηχανία, σοσιαλισμός, ιδίς πολιτισμός.
• Πολωνοί (1,5Εκ+): Σικάγο, Μπάφαλο, Πίτσβουργχ· χάλυβας, κρεοπαραγωγή, ορυχεία. Καθολικές παρόκιοι ως αγκύρες κοινότητας.
• Ελληνες (400Κ+): Βορειοανατολή, Σικάγο, Τάρπον Σπριγκς Φλόριντα (σφουγγάρια)· εστιατόρια, ναυτιλία, Ορθόδοξη Εκκλησία.
• Κροάτες/Σλοβένοι/Σέρβοι: ΜεγάΛες Λίμνες, Πενσυλβανία, Μοντάνα (ορυχεία)· φρατερνικές οργανώσεις.

Πολιτική απόκριση: Ποσοστά 1921/1924 (Νόμος Εθνικών Προέλευσεων) έκοψαν βίζες Νότια/Ανατολική Ευρώπη 80%—ακριβώς ευγενική πρόθεση.

Καναδάς: Το Βόρειο Μέτωπο (1,2Εκ+)

• «Last Best West» του Κλίφφορντ Σίφτον (1896–1914) προσέλκυσε «ισχυρούς αγρότες» για οικισμούς πρέιρι.
• Ουκρανοί (170Κ+): μπλοκ οικισμών (Μανιτόμπα, Σασκατσέβαν, Αλμπέρτα)· Ελληνοκαθολικοί/Ορθόδοξοι ναοί στο λандσκαπ.
• Ιταλοί: Μόντρεαλ, Τόροντο, Βανκούβερ· κατασκευές, σιδηρόδρομοι.
• Μετά το ΔΠ2: Εκτοπισμένοι, πολιτικοί πρόσφυγες (Ουγγαρία 1956, Τσεχοσλοβακία 1968, Πολωνία 1980).

Νότια Αμερική: Ο Νότιος Κέρας (4Εκ+ στην Αργεντινή, 1,5Εκ+ στη Βραζιλία)

• Αργεντινή: 1880–1930 «Gran Aldea». Ιταλοί (2Εκ+) και Ισπανοί (1,5Εκ+) → Βουένος Άιρες, Ροζάριο, Κορδόβα. 1914: 30% αλλοδαποί. Πολιτιστική σύνθεση: τανγκό, λουνφάρντο, ασάντο, βάση του Περονισμού.
• Βραζιλία: Καφετάλια Σάο Πάουλο (χορήγηση ταξιδιού). Ιταλοί (1,2Εκ), Πορτογαλείς, Ισπανοί, Γερμανοί, Πολωνοί, Ιάπωνες (1908+). Νότια Βραζιλία (RS, SC, PR) διακριτικές ευρωπαϊκές ζώνες.
• Ουρουγουάη/Χιλή: Μικρότερες αλλά σημαντικές (Ιταλοί, Βάσκοι, Κροάτες στη Χιλή).

Δυτική Ευρώπη: Μετανάστευση Εργατικού Δυναμικού

• Γαλλία: 1920–30: Πολωνοί (ορυχεία Νορ-Πα-δε-Καλέ), Ιταλοί (χάλυβας Λοραίν, Μαρσέιγια). Μετά το ΔΠ2: Πορτογαλείς (1Εκ+), Ισπανοί, Γιουγκοσλάβοι.
• Γερμανία: Gastarbeiter (1955–73): Τούρκοι (όχι Ν/ΑΕ), αλλά και Έλληνες, Ιταλοί, Ισπανοί, Γιουγκοσλάβοι. 2000s: Πολωνοί, Ρουμάνιοι, Βούλγαροι ευρωπαϊκή κινητικότητα.
• Μπενελούξ/Σκανδιναβία: Μετά την επέκταση ΕΕ 2004/2007: εργάτες Πολωνοί, Ρουμάνιοι, Βούλγαροι, Λιθουανοί.

Άλλοι Προορισμοί

• Αυστραλία: Μετά το ΔΠ2: 170Κ+ εκτοπισμένοι (Βαλτικοί, Πολωνοί, Γιουγκοσλάβοι); 1950–70: Ιταλοί, Έλληνες, Μαλτέζοι, Γιουγκοσλάβοι (Snowy Hydro, εργοστάσια). «Νέοι Αυστραλοί».
• Νότια Αφρική: Πορτογαλείς (Μαδείρα), Έλληνες, Εβραίοι (Λιθουανία/Λετονία) προ-1948.
• Ρωσία/ΕΣΣΔ: Αντίστροφη ροή: Πολωνοί, Ουκρανοί, Εβραίοι, Γερμανοί deported/exiled 1930–40.

Κληρονομιά

Τα χρηματικά ταμieiά χρηματοδότησαν τις τόπους προέλευσης. Επιστρεφόμενη μετανάστευση (30–50%) μεταφέρωδε δεξιότητες. Οι διασπορές λόμπι για τις πατρίδες (Πολωνιοαμερικανοί, Ιταλοαργεντινοί). Κουζίνα, γιορτές, επώνυμα, DNA—πανταχού παρόντες. Τα ποσοστά 1924 στις ΗΠΑ έβγαλαν την εποχή· ο Hart-Celler 1965 ξανάνοιξε πόρτες αλλίως (οικογένεια, δεξιότητες). Σήμερα, η ελεύθερη κίνηση ΕΕ δημιουργεί νέες κινητικότητες Νότια/Ανατολική Ευρώπη—Πολωνοί υδραυλικοί στο Λονδίνο, Ρουμάνιοι γιατροί στο Παρίσι, Βούλγαροι Πληροφορικοί στο Βερολίνο—αντινακώντας τις ίδιες περιοχές, νέα κανόνες.