Phytophthora infestans (μύκητας πατάτας) κατέστρεψε την κύρια καλλιέργεια ενός πληθυσμού επικίνδυνα εξαρτημένου από αυτήν. Πάνω από 1 εκατομμύριο πέθαναν; 1,5+ εκατομμύρια μετανάστευσαν — οι περισσότεροι στις ΗΠΑ.
Η Ιρλανδία έλειπε βιομηχανία; η γαιοκτησία ήταν εκμεταλλευτική (απόδημες γαιοκτήμονες, ραντ-ραντινγκ). Ο λιμός έσπασε μια ήδη αθλιή αγροτική οικονομία.
Συνεχιζόμενες εξαγωγές σίτου κατά τον λιμό, ανεπαρκής βοήθεια και θρησκευτική διακρίση άναψαν την επιθυμία διαφυγής από τη βρετανική κυριαρχία.
Μέχρι τη δεκαετία του 1840, ιρλανδικές γειτονιές υπήρχαν στη Βοστώνη, Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια. Οι νέοι μετανάστες βρήκαν στέγαση, δουλειά, εκκλησίες και πολιτικές μηχανές (π.χ., Tammany Hall) έτοιμες να τους αποδεχτούν.
Δημογραφικό κύμα που διαμόρφωσε αμερικανικές πόλεις, εργασία, πολιτική και πολιτισμό — ακόμη ορατό στην ιρλανδο-αμερικανική ταυτότητα σήμερα.
