Η Ιρλανδία ήταν υπό αγγλική (μετά βρετανική) κυριαρχία από τον 12ο αιώνα μέχρι τα πρώτα της δεκαετίας του 1920. Το 1921, το νησί διαμερίστηκε σε δύο ξεχωριστές πολιτικές οντότητες:
Ο πληθυσμός της Βόρειας Ιρλανδίας διαιρείται μεταξύ Προτεστάντων (σχεδόν αποκλειστικά απόγγονοι βρετανικών οικιστών, γενικά unionists) και Καθολικών (σχεδόν αποκλειστικά απόγγονοι αρχαίων Ιρλανδών, γενικά εθνικιστές).
Η Συμφωνία της Παρασκευής (1998) θεσμοποίησε μια κυβέρνηση κοινής εξουσίας στη Βόρεια Ιρλανδία για να αποτρέψει βία και να προάγει σταθερότητα.
Η οικονομία της Βόρειας Ιρλανδίας είναι μικρότερη και πιο εξαρτημένη από το εμπόριο με την ΗΒ, ενώ η Δημοκρατία έχει βιώσει δυναμικότερη ανάπτυξη, ειδικά μετά την ένταξη στην ΕΕ.
Πολλοί στη Βόρεια Ιρλανδία αυτοπροσδιορίζονται ως Βρετανοί και επιθυμούν να μείνουν στην ΗΒ, αντιτασσόμενοι σε ενωμένη Ιρλανδία.
Ο δεκαετίας χρόνος σύγκρουση γνωστή ως «The Troubles» κατέληξε σχεδόν με τη Συμφωνία της Παρασκευής το 1998, η οποία άνοιξε τον δρόμο για βελτιωμένες διασυνοριακές σχέσεις και κυβερνητική συνεργασία.