Η δραματική τοπογραφία της Νότιας Δυτικής Μεξικού ορίζεται από τέσσερις κύριες οροσειρές:
Εκτείνεται βορειοδυτικά–νοτιοανατολικά ~1.600 χλμ παράλληλα στο Ειρηνικό. Σχηματίζει τη δυτική άκρη του Μεξικανικού Πλατέου. Υψηλές κορυφές ξεπερνούν τα 3.000 μ. Πλούσια σε μεταλλεύματα (άργυρος, χρυσός).
Παρειμμένει στη νότια Ειρηνική ακτή (Γουερέρο, Οαχάκα). escarpment, βιοποικιλότητα, με νεφέλιντα δάση. Χωρίζει τη λεκάνη του Μπάλσας από την ακτή.
Ανατολικά–δυτικά ζώνη στο κεντρικό Μεξικό. Περιλαμβάνει το Pico de Orizaba (5.636 μ), Ποποκατέπετλ, Ιστακσιγουάτλ. Ενεργή ηφαιστειακή δραστηριότητα, εύφορα εδάφη, πυκνός πληθυσμός.
Βόρεια επέκταση της Sierra Madre Oriental στην Πουέμπλα, Βεράκρουζ, Οαχάκα. απότομη, υγρή, περιοχή καλλιέργειας καφέ. Υψηλή βιοποικιλότητα.
Μαζί, αυτές οι οροσειρές δημιουργούν την κλιματική, οικολογική και πολιτιστική ποικιλότητα της Μεξικού.
