Παρόλο που είναι χώρα μεσοπάνω μέσων εισοδημάτων και μεγάλος εξαγωγέας τροφίμων, η Μεξικό αντιμετωπίζει μόνιμη ασφάλεια τροφίμων. Η έρευνα ENSANUT 2022 βρήκε ~23% του πληθυσμού να βιώνει μέτρια/βαριά ασφάλεια τροφίμων.
~36% ζουν σε φτώχεια (CONEVAL 2022). Ακραία ανισότητα (Gini ~0,45) συγκεντρώνει πλούτο· χαμηλοί μισθοί, ανεπίσημη εργασία (56% απασχόλησης), και έλλειψη κοινωνικής προστασίας αφήνουν εκατομμύρια ανίκανους να βρουν ικανοποιητικές διατροφές.
Εκατομμύρια μικρογεωργοί (<5 εκ) λείπουν άρδευση, πίστη, ασφάλιση, και πρόσβαση στην αγορά. Κλιματικοί σοκ (ξηρασία, πλημμύρες) και εratic τιμές τους χτυπάνε πιο σκληρά. NAFTA/USMCA αυξήθηκε η αντίπαλη εισαγωγή σταπλών όπως η καλαμπόκι.
Τα τρόφιμα παράγονται αλλά δεν φτάνουν παντού ισitsiώς. Κακοί αγροτικοί δρόμοι, ανεπαρκής ψύξη αποθήκευση, και κεντρικές χωνευτικές αγορές (Central de Abasto) αυξάνουν τα κόστη σε απομακρυσμένες/ιθαγενείς περιοχές.
Προγράμματα όπως Sembrando Vida (αγροδασική), Liconsa ( субсидизовано γάλα), και σχολικά γεύματα βοηθούν αλλά υποφέρουν από σφάλματα στόχευσης, διαφθορά, και ανεπαρκή κλίμακα. Δεν υπάρχει καθολικός νόμος δικαίου στην τροφή.
Κατανάλωση ultra-επεξεργασμένων τροφίμων σηκώνεται (υψηλότερη στη Λατινική Αμερική), οδηγώντας παχυσαρκία/διώθηση δίπλα σε υποδιατροφή—το "διπλό βάρος." ~30% των τροφίμων χάνεται/σπαταλείται.
