Τα Ποταμικά Συστήματα της Μεξικής: Το Ρίο Γκράντε και Άλλα Διαγώνια Ποτάμια

Η προϋπόθεση είναι λανθασμένη: η Μεξική έχει ποταμικά συστήματα που διασχίζουν τη χώρα. Το πιο εμblemματικό είναι το Ρίο Γκράντε (Ρίο Μπράβο ντελ Νορτέ), το οποίο σχηματίζει διεθνές σύνορο 2.000 χλμ (1.250 μίλια) με τις ΗΠΑ από το Ελ Πάσο/Σιουντάδ Χουάρεζ μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού.

Κύρια Διαγώνια Ποτάμια

• Ρίο Γκράντε: Ξεραίνει 470.000 χλμ²· ζωτικό για άρδευση, συνοριακές κοινότητες και διεθνείς συνθήκες.
• Ρίο Λέρμα–Σαντιάγο: Ρέει δυτικά από τη λεκάνη Τολούκα μέσω του Βαχίο στη Λίμνη Τσαπαλά, μετά βορειοδυτικά στον Ειρηνικό στη Σαν Μπλάς—το μεγαλύτερο εντός εδαφους ποτάμι της Μεξικής (~1.280 χλμ).
• Ρίο Μπάλσας: Διασχίζει Γκερέρο και Μιχουακάν στον Ειρηνικό.
• Ρίο Πάνουκο: Ξεραίνει την Κοιλάδα της Μεξικής και την περιοχή Γουαστέκα στον Κόλπο στο Ταμπίκο.
• Ρίο Γκριχάλβα–Ουσουμασίντα: Νότια ροή μέσω Τσιάπας και Ταμπάσκο στον Κόλπο· ο Ουσουμασίντα σχηματίζει μέρος του συνόρων με τη Γουατεμάλα.

Γιατί η Παραπληροφορία;

Πολλά μεξικανικά ποτάμια είναι βραχύ, κλινώδη και εποχιακά, ξεραίνοντας στενές παραλιακές σειρές. Το κεντρικό πλάτος (Αλτιπλάνο) έχει κυρίως ενδορρεϊκές λεκάνες (π.χ. Λίμνη Τσαπαλά, Μπολσόν ντε Μαπιμί) χωρίς θαλάσσια έξοδο. Αλλά αρκετά μεγάλα ποτάμια διασχίζουν τη χώρα από εσωτερικό προς ακτή ή σύνορο.

Η υδρολογία της Μεξικής είναι περίπλοκη, αλλά σίγουρα διαθέτει διαγώνια ποταμικά συστήματα.