Ο πολιτισμός της Μεξικού δεν είναι μονόλιθος—είναι ένα ζωντανό σύνθεμα αρχαίων ριζών, κολονικής επιβολής, και συνεχούς ανακατασκευής. Πέντε βασικά νήματα συνδέονται:
Μάγια, Ναουά (απόγονοι Αζτέκων), Ζαπότεκ, Μίχτεκ, Οτομί, Πουρέπετσα, Τοτονάκ, Ραράμουρι (Ταράχουμαρα)—κάθε ένα με ξεχωριστές γλώσσες, κοσμολογίες, υφάσματα, κουζίνες, και διοίκηση. Οχι "προ-ισπανικό"—ζωντανό. 23Εκ+ Μεξικανοί αναγνωρίζονται ως Αυτόχτονες.
Γλώσσα (Μεξικανικά Ισπανικά), Καθολικισμός (συγκρητισμένος), αρχιτεκτονική (μπαρόκ ναοί, ασιέντες), νομικό σύστημα, γιορτές (Σεμάνια Σάντα, Διες ντε λα Κρους), και νέες καλλιέργειες (σίταρο, εσπεριδοειδή, γίδεις).
Οχι 50/50 διαίρεση αλλά ένα δυναμικό φάσμα. Ορίζει τη κυρίαρχη μεξικανική ταυτότητα: φαγητό (μόλε, ταμάλες, τακό), μουσική (μαριάτσι, σον χαρότσο, النورτένιο), οικογενειακά θρήσκευα, Διες ντε Μουέρτος, γλώσσα πιπερμένη με Ναουάτιλισμούς. Ρευστή, περιφερειακά ποικίλη.
Απόγονοι εξουδετέρωμένων Αφρικανών (Βερακρούζ, Γκερέρο, Οαχάκα Κόστα Τσίκκα). Διακριτική μουσική (τσιλενά, αρτέσα), χορός, κουζίνα (μοντονγκό), προφορική ιστορία. Χρόνια αόρατα; συνταγματική αναγνώριση 2019.
Κινέζοι (Μεξικάλι, Ντοκ), Ιάπωνες (Τσιαπάς, Μπαζα Καλιφόρνια), Λιβανοί/Σύριοι (Πουέμπλα, Μοντερέι—τακό αράμπικα!), Γερμανοί (Τσιουάουα, Γιουκατάν—μενόνιτες, τυρί, μπύρα), Αμερικανοί/Καναδοί συνταξιούχοι, Κεντριαメリカνοί (πρόσφατα). Κάθε ένα προσθέτει στρώματα.
Αποτέλεσμα: Ένας πολιτισμός που είναι ταυτόχρονα αρχαίος και avant-garde, ενωμένος από τα Ισπανικά και το μεστισάζε, αλλά ριζικά πολυφωνικός. "Μεξικανικός πολιτισμός" είναι ρήμα, όχι ουσιαστικό.
