Το όνομα είναι ποιητικό: Río de la Plata — «Ποτάμι του Αργυρίου». Αλλά γεωγραφικά, είναι ένα κωνοειδές εστιάριο, όχι ποτάμι. Σχηματίζεται από την ένοδο του Παρανά και Ουρουγουάη Ποταμών, σφίγγει 220 χλμ νοτιοανατολικά στον Ατλαντικό, πλατυνόμενο από 2 χλμ στην κεφαλή του σε 220 χλμ στο στόμα του—το πιό πλατύ εστιάριο του κόσμου.
Plata (Ισπανικά/Πορτογαλικά) = αργύρι. Το όνομα προήλθε από νωρικές θρύλους 16ου αιώνα για ένα «Sierra de la Plata» (Αργυρό Βουνό) αναποδistically—συμπεριβαλλομένως الأرجυρόν Potosí's Cerro Rico, προσβάσιμο μέσω Παρανά. Σεβαστιάν Καμπότ (1526) και μεταγενέστεροι εξερευνητές κυνήγησαν το μύθο; το εστιάριο κληρονόμησε το όνομα. Καμία αργύριος ρέει στα νερά του—μόνο ίλος (57 εκατ. τόνους/έτος, δίνοντας το καφέ χρώμα) και η συνδυασμένη ροή της δευτέρας μεγαλύτερης λεκάνης της Νότιας Αμερικής (3,1 εκατ. τ.χλμ).
Οι όχθες του φιλοξενούν δύο πρωτεύουσες: Βουένος Αϊρές (15 εκ. μητρόπολη, Αργεντινή) και Μοντεβιδέο (1,3 εκατ., Ουρουγουάη). Η Σύμβαση του Río de la Plata του 1973 θεσίωσε τη διεθνική διαχείριση. Είναι εμπορικός αρτηρία (εξαγωγή σίτου, σόγιας, πετρελαίου), αναψυχικός κόλπος, και διενεκομένο οικολογικό ζώνη (dragaging, ρύπανση, εισβαλλοντικά είδη).
Το «Αργυρό Ποτάμι» δεν μεταφόρτωσε ποτέ αργύρι. Αλλά μεταφέρει τις οικονομίες, τους πολιτισμούς και τα μέλλοντα δύο χωρών—και αυτός είναι πλουσιότερο φίλων.
