Μετά την ξεχωριστή ανεξαρτησία του Μεξικού (1821), το Τέξας ήταν πιο κενό από ό,τι ήθελε το Μεξικό. Η λύση: το Σύστημα Εμπρεσάριου—χορήγηση γης σε πράκτορες (empresarios) που πρόσλαβαν και εγκατέστησαν οικογένειες υπό μεξικανικό δίκαιο.
| Εμπρεσάριους | Περιοχή Χορήγησης | Στόχος Οικογενειών | Αποτέλεσμα |
|---|---|---|---|
| Στέφανος Φ. Όστιν | Μπράζος & Κολοράντο (Old Three Hundred) | 300 | Παραδόθηκε 297 έως 1828 — πιο επιτυχημένος |
| Γκρίν Ντε Γουίτ | Γκουαδαλούπη/Λαβάκα (δυτικά του Όστιν) | 400 | ~166 οικογένειες; ίδρυση Γκονζάλες |
| Μάρτιν Ντε Λεόν | Γκουαδαλούπη/Κάτω Σαν Αντόνιο (Μεξικανός) | 41 | Βικτόρια ίδρυση; μόνος μεξικανός empresario |
| Στέρλινγκ Ροβέρτσον | Μπράζος (Νάσιβιλ/Φορτ Πάρκερ περιοχή) | 800 | Νομικές διαμάχες; τελικά εγκαταστάθηκαν |
| Έντουαρντ & Ρόμπερτ Λεφτβιτς | Άνω Μπράζος/Κολοράντο (Μίλαν/Ροβέρτσον) | 800 | Σpekουλατικές· περιορισμένη εγκατάσταση |
Οι αποίκους έγιναν μεξικανοί πολίτες. Η σκλαβιά ήταν νομικά αμφίβολη (Μεξικό εξαλείψε 1829; Τέξας πήρε εξαιρέσεις). Έντασεις για κεντρικισμό vs. ομοσπονδιακό, σκλαβιά, και τίτλους γης οδήγησαν στην Επανάσταση Τέξας 1835–36.
Το Σύστημα Εμπρεσάριου σπόρευσε τον αγγλοσαξονικό демογραφικό σπόρο που έγινε Δημοκρατία Τέξας—στο Μπράζος και Κολοράντο, όπου η βαμβακο-κυριαρχία ριζώθηκε.