Όταν συζητάται ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας όλων των εποχών του Μεξικού, ο Γκιγιέρχμο «Μέμο» Οχοά ξεχωρίζει μόνος στην κορυφή. Το συνδυασμό μακροζωίας, ηρωικών εμφανίσεων Παγκοσμίου Κυπέλλου, επιτυχιών σε κλάμπ και εμβληματικών στιγμών έχει στεγανίσει μια κληρονομιά ανεξελλείπτη στην ιστορία του Ελ Τρι.
Οι εμφανίσεις του Οχοά στο Παγκόσμιο Κύπελλο ορίζουν την μεγαλειότητά του:
Σωστές: Ελίτ αντιδράσεις, δυνατά χέρια, εξαιρετική τεχνική 1vs1.
Έλεγχος περιοχής: Κυρίαρχη αèria παρουσία παρά το 1,83μ (6'0") — χρονομέτρηση και τόλμα.
Διανομή: Βελτιώθηκε σημαντικά με ευρωπαϊκή εμπειρία· ακριβής βραχυ/μακρά πάσα.
Ψυχική δύναμη: Ευδοκιμεί υπό πίεση· «παίκτης μεγάλων αγώνων».
Πρόδρομοι όπως ο Χορхе Κάμπος (φλερ, πολυvalence), Οσουαλντό Σάνχεζ (συνέπεια, ηγεσία), Αντόνιο Καρμπαχάλ (5 Παγκοσμία Κυπέλλια, 1950–66) χτίσαν την παράδοση της θέσης. Ο Οχοά συνθέτει τις ιδιότητές τους — την αθλητικότητα του Κάμπος, την αξιοπιστία του Σάνχεζ, τη μακροζωία του Καρμπαχάλ — προσθέτοντας σύγχρονη τακτική εξελιγμένη και προηγούμενες στιγμές Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο πολιτιστικός αντίκτυπος του Οχοά ξεπερνά τις σωστές. Το «Μέμο» nickname, το χαρακτηριστικό μπάντα, οι συναισθηματικές γιορτές και η παρουσία στα social media τον κάνουν εθνικό εικονικό. Στις 38 (2024), συνεχίζει στο Κλάμπ Αμέρικα, κυνηγώντας έκτο Παγκόσμιο Κύπελλο (2026) — το οποίο θα ισοφαρίσει το ρεκόρ Καρμπαχάλ και Ραφαήλ Μάρκεζ.
