Ο Αρκτικός Ωκεανός είναι ο μικρότερος ωκεανός στη γη, οριοθετούμενος από τη Ρωσία, τη Γροιλανδία, την Αλάσκα και το Καναδά, με μόνο δύο ανοίγματα: τα στενά Bering και Davis. Τα ωκεανικά ρεύματα που ταξιδεύουν νότια από τον Αρκτικό ψυχρώνουν τους κλίμας της βορειοανατολικής Βόρειας Αμερικής και της Ασίας, ενώ τα θερμά ρεύματα που ρέουν στον Αρκτικό από τον Ατλαντικό θέρμαινουν τον Αρκτικό. Στις μέρες αυτές της παγκόσμιας θέρμανσης, αυτός ο ωκεανός επηρεάζει το κλίμα και τις θερμοκρασίες του κόσμου.
Τα ρεύματα μετακινούν νερό από μέρος σε μέρος στους ωκεανούς του κόσμου. Ελέγχονται από τον άνεμο, τη βαρύτητα και τη θερμοκρασία, η οποία προκαλεί το νερό να ανεβαίνει στην επιφάνεια ή να καταβυθίζεται στα βάθη. Διάφορες υποβρύχιες φάραγγες παρεμβαίνουν στα ρεύματα ανάμεσα στον Αρκτικό και τον Ατλαντικό Ωκεανό, προκαλώντας ένα μεγάλο δεξαμενή στάσιμου, κρύου νερού να παγιδεύεται στο κάτω μέρος της Αρκτικής Λεκάνης. Μόνο το επιφανειακό νερό μπορεί να ρέει ελεύθερα μέσα και έξω από τον Αρκτικό.
Το ρεύμα Beaufort Gyre περιστρέφει αργά τα αρκτικά νερά και είναι υπεύθυνο για την περιστροφή της Πολικής Παγετόνας. Παιρνεί τέσσερα χρόνια για την παγετόνα να κάνει μια πλήρη περιστροφή. Το Transpolar Drift Stream μεταφέρει το κρύο νερό του Αρκτικού ανατολικά πέρα από τον πόλο και πέρα από τη Γροιλανδία στον Ατλαντικό. Η μεγαλύτερη εξόδου αρκτικού νερού είναι στο North Greenland Current, ενώ η μεγαλύτερη ροή θερμού νερού προέρχεται από το North American Current από τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν τη θερμοκρασία είναι η ηλιακή ακτινοβολία. Έτσι, η θερμοκρασία στον Αρκτικό επηρεάζεται άμεσα από την εποχή, είτε χειμώνας όταν υπάρχει λίγο ή κανένας ήλιος, είτε καλοκαίρι όταν η παγετόνα αντανακλά το 90 τοις εκατό της ακτινοβολίας του ηλίου. Ακόμα και όταν η χερσαία ζεσταίνεται, η θερμοκρασία πάνω στον Αρκτικό Ωκεανό είναι γύρω στο μηδέν. Το National Snow and Ice Data Center εξηγεί: «αυτό συμβαίνει γιατί το κάλυμμα παγωθέντος θαλάσσιου είναι στο σημείο του τοπίου, το οποίο κρατάει τις θερμοκρασίες αέρα κοντά στο παγών».
Ο Αρκτικός καλύπτεται από πάγο και χιόνι, το οποίο αντανακλά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας του ηλίου μακριά από τη γη. Ωστόσο, η National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) αναφέρει: «Το παγωθέν θαλάσσιο και το μόνιμο παγωμένο έδαφος μειώνονται, τα μοτίβα βροχόπτωσης αλλάζουν, ο αέρας είναι θερμότερος, και η ένταση της βλαβερής UVB ακτινοβολίας αυξάνεται». Αυτό το τόπωμα πάγου μπορεί να αλλάξει την ποσότητα της ενέργειας του ηλίου που απορροφάται από τον Αρκτικό. Τα επίπεδα θαλάσσης μπορεί να αυξηθούν, αλλάζοντας τα ρεύματα των ωκεανών του κόσμου.
Η NOAA αναφέρει ότι τα τελευταία 30 χρόνια, οι θέρμαινουσες θερμοκρασίες στην Αλάσκα και την Ευρώπη είναι δείκτες ότι ο Αρκτικός αλλάζει. Η κυκλοφορική διάταξη των ωκεανών του κόσμου είναι αυτό που κρατάει τις θερμοκρασίες του κόσμου συνεπείς. Αλλάζοντας τις συνθήκες παγωθέντος θαλάσσιου, είτε από το πάγος και χιόνι που καλύπτει τον Αρκτικό ωκεανό να λιώσει είτε από αλλαγές σε άλλα ωκεανικά ρεύματα, θα αλλάξει η διανομή θερμότητας σε όλη τη γη. Η NOAA δηλώνει: «Έτσι το κλίμα στη μεσογειακή ζώνη εξαρτάται σημαντικά από φυσικές διαδικασίες στον Αρκτικό».
