Όλοι είναι ενήμεροι για το γεγονός ότι οι πολικές πάγοι κορυφές έχουν μειωθεί σημαντικά σε μέγεθος τις τελευταίες δεκαετίες. Έχουν μειωθεί πραγματικά περισσότερο από το 20% μεταξύ 1979 και 2010, σύμφωνα με το Συμβούλιο Φυσικών Πόρων Άμυνας, μια διεθνής περιβαλλοντική ομάδα υποστήριξης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μέσες θερμοκρασίες στην περιοχή αυξάνονται ταχύτερα από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Ο πάγος και το χιόνι των πολικών περιοχών παρέχουν ένα προστατευτικό ψυχκτικό στρώμα πάνω από αυτά. Καθώς ο πάγος και το χιόνι λιώνονται αργά, προκαλούν την σύστρεψη αυτού του προστατευτικού στρώματος περισσότερο και περισσότερο. Χωρίς τον φυσικό μηχανισμό ψύξης, η Γη θα μπορούσε να απορροφήσει περισσότερη θερμότητα από τον ήλιο, καθιστώντας τελικά τους πόλους, και τη Γη, πιο ζεστές. Αυτό οδηγεί σε περαιτέρω λιώσιμο των πάγων κορυφών και έτσι ο κύκλος συνεχίζεται. Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες της Γης ριψοκινδυνεύουν την υποβάθμιση και καταστροφή πολλών οικοσυστημάτων. Για παράδειγμα, ο σκλήρυνος 껍질 του σαμπρίτσιας στην Αλάσκα έχει αρχίσει να αναπαράγεται ταχύτερα λόγω αύξησης θερμοκρασιών· μπορούν να παράγουν επιπλέον απόγονα κάθε χρόνο. Αυτό το σκαθάρι είναι υπεύθυνο για την καταστροφή 3,4 εκατομμύρια εκτάσεων αλασκανικού δάσους από 1993 έως 2003.
Ο πάγος που ήταν κάποτε μόνιμο στοιχείο θα ήταν σπίτι για πολλά εγχώρια ζώα, πιθανώς εγχώριους ανθρώπους. Όταν αυτά τα είδη χάνουν το φυσικό τους βιότοπο, δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα μετανάστευσουν επιτυχώς αλλού. Όταν η λιώση προκάλεσε το πάγο του Ward Hunt να σπάσει και να σφαγιάσει, το γλυκό νερό που περιείχε χύθηκε στον ωκεανό, μαζί με τα ζωντανά είδη μέσα σε αυτό. Οι εγχώριοι άνθρωποι μπορούν να δουν αυτό μόνο ως επικίνδυνη απειλή για τον πολιτισμό και την επιβίωσή τους.
Πολλές νησιωτικές χώρες και μεγάλες πόλεις βρίσκονται σε χαμηλές περιοχές. Συχνά ο πληθυσμός τους ζει εντός 6 έως 10 ποδιών από τα τρέχοντα επίπεδα θαλάσσης. Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για αυτούς τους ανθρώπους ότι στις επόμενες δεκαετίες και αιώνα η λιώση των πάγων κορυφών θα αυξήσει το επίπεδο της θαλάσσης με τρόπο που θα προκαλέσει την καταστροφή και απώλεια των σπιτιών τους. Άλλες περιοχές του κόσμου θα χρειαστούν την υποδομή για να αντιμετωπίσουν αυξημένο πληθυσμό. Εκείνοι που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν αντιμετωπίζουν την ίδια απειλή με τους εγχώριους ανθρώπους της αρκτικής, ότι ο πολιτισμός τους είναι σε σοβαρό κίνδυνο απώλειας.
Η παραγωγή τροφίμων μπορεί να είναι ευαίσθητη στη θερμοκρασία. Οι αργά μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες του κόσμου θέτουν σε κίνδυνο την τρέχουσα ανάπτυξη τροφίμων, τεχνικές παραγωγής και επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, χωρίς αρκτικό πάγο η πολιτεία του Κάνσας θα ήταν περίπου 4 βαθμούς ζεστότερη κατά τους χειμερινούς μήνες. Αυτές οι παγωδείς θερμοκρασίες που χρειάζονται οι γεωργοί σίτηρου για να μεγαλώσουν το χειμερινό σίτι δεν θα είναι τόσο παγωδείς πλέον. Καλοκαίρι η πιο ζεστή καιρός θα σημαίνει ότι οι καλλιέργειες θα ξεραίνονται και θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό,τι πρέπει. Συνολικά έχει ως αποτέλεσμα πιθανή απώλεια θέσεων εργασίας, εισοδήματος και πολύτιμης πηγής τροφής.
