Τα ακραία βόρεια μέρη των βορείων ηπείρων της Γης, καθώς και η νότια Ανταρκτική, χαρακτηρίζονται από κλίμα που εμποδίζει την ανάπτυξη δέντρων και έχει μερικές από τις χαμηλότερες θερμοκρασίες στον πλανήτη – η τούνδρα. Υπάρχουν τρία είδη τούνδρας – Αρκτική, Αλπική και Ανταρκτική – αλλά η λέξη «τούνδρα» ορίζεται συνήθως μόνο για εδάφη όπου ο εδαφικός είναι μόνιμα παγωμένος και επομένως δεν υποστηρίζει βαθιά ριζωμένα φυτά. Λειχήνα, μούσι, ερείκα και άλλα βερίκοκα μπορούν να αναπτυχθούν κατά τη σύντομη περίοδο ανάπτυξης σε αυτές τις περιοχές, και αυτά τα φυτά υποστηρίζουν την ποικιλία χορτοφάγων που βρίσκονται στα διαφορετικα ψυχρά πεδία.
Τα πρώτα δύο είδη τούνδρας – Αρκτική και Αλπική – υποστηρίζουν σχεδόν τα ίδια ζώα. Η Ανταρκτική, όμως, έχει διαφορετικά χορτοφάγα γιατί είναι αποκομμένη από άλλες χερσαίες μάζες που έχουν πιο ζεστά κλίματα. Ενώ η Αρκτική τούνδρα έχει ταράνδους, μισκούς βόες και άλλα μετανεστεύοντα ζώα, η Ανταρκτική περιοχή δεν έχει. Δεν υπάρχουν μεγάλα ανταρκτικά είδη στην ηπειρωτική περιοχή και δεν υπάρχουν αυστηρά χορτοφάγα σε αυτή. Η κύρια διατροφή στην Ανταρκτική είναι ψάρι, για θηλαστικά όπως πινγκουίνες και φώκies.
Τα χορτοφάγα της τούνδρας έρχονται σε ποικιλία μεγεθών. Υπάρχουν μικρότερα χορτοφάγα, συμπεριλαμβανομένων αρκτικών λαγών, κουνελιών, λαγopus, ή μαρμωτά, τα οποία βρίσκονται κοντά στην βάση της τροφικής αλυσίδας και καταναλώνονται συχνά από τα λίγο μεγαλύτερα καρνίβορα που βρίσκονται στην περιοχή. Μεγαλύτερα χορτοφάγα που βρίσκονται στη τούνδρα, συμπεριλαμβανομένων μισκούς βόες, ταράνδους, βουνών κατσίκα και καρίμπους, είναι επίσης ευάλωτα στα μεγαλύτερα καρνίβορα, ειδικά σμήνες λύκων, που φεύγουν την περιοχή.
Κατά τη σύντομη περίοδο ανάπτυξης, συνήθως περίπου δύο μήνες το καλοκαίρι, με 24ωρη φωτιά, αναπτύσσονται ποικίλα χαμηλά φυτά. Ελαιώδεις και λίμνες είναι άφθονα και παρέχουν νερό τόσο για φυτά όσο και για ζώα. Χόρτα, λειχήνα, καλαμπόκια, μούσι και λειχήνα είναι όλα συνηθισμένα βρώσιμα φυτά για χορτοφάγα. Τα ζώα καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα κατά αυτό το διάστημα, και αποθηκεύουν βάρος για τον χειμώνα. Βουτιά φρούτων είναι επίσης συνηθισμένα κατά αυτό το διάστημα.
Οι περισσότεροι χορτοφάγοι, συμπεριλαμβανομένων ελάφων, καρίμπους και μισκούς βόες, μετανεστεύουν μέσω της τούνδρας σε πιο θερμές νότιες κλίματα τον χειμώνα, για να βρουν τροφή και καταφύγιο από το κρύο. Σχηματίζονται σε μεγάλες ομάδες, συχνά στα χιλιάδες, για να κάνουν το μακρό ταξίδι σε περιοχές που αρχίζουν να πληθυσθούν από μικρά δέντρα, μενοντας συνεχώς κινούμενοι για τροφή κατά αυτό το χρονικό διάστημα.
