Τα φυτά κοραλλιογενών ριφών ζουν σε ζεστά ακτοπλοϊκά νερά που λαμβάνουν αφθονία φωτός. Αυτά τα τροπικά φυτά είναι σημαντικό μέρος της οικοσυστημάτων ενός ρίφους, ως πηγή τροφής, οξυγόνου, και ενέργειας για άλλα φυτά, μικροοργανισμούς, και ψάρια. Τα φυτά ριφών ευδοκιμήσουν σε ρηχά βάθη, δομώντας και προστατεύοντας το κοралλο ενώ παρέχουν καταφύγιο και διατροφή για τη θαλασσινή ζωή. Τα φυτά κοραλλιογενών ριφών είναι βασικός δομικός λίθος για ολόκληρη την οικοσυστηματική.
Τα φυτά κοραλλιογενών ριφών υπάρχουν σε τρία είδη ριφών συμπεριλαμβανομένων: ριφών πλάγιων, ριφών φραγμών, και ατόλλων. Τα ρίφη πλάγιες όπως αυτά που βρίσκονται στα Μπαχάμες βρίσκονται σε σύντομη απόσταση από την ακτή, με εξωθενική και ανατολική ανάπτυξη φυτών ριφών, κοραλλιού, και οργανισμών. Τα ρίφη φραγμά, όπως το Μεγάλο Ρίφφε των Ακρωτηρίων ακτής Κουίνσλαντ, Αυστραλία, είναι αποσυνδεδεμένα από την ακτογραμμή από μια λιμνοθάλασσα, και αναπτύσσονται παράλληλα στην ακτογραμμή. Τα ατόλλα είναι κυκλικά ρίφη που περιβάλλουν νησιωτικές λιμνοθάλασσες και σχηματίζονται επάνω σε ηφαιστειάκες επιφάνειες που έχουν καταβεί κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Οι λιμνοθάλασσες, τα πίσω ρίφη και τα εξωτερικά ρίφη προσφέρουν καθαρά νερό που προστατεύει τα φυτά και το κοралλο από ισχυρές ρεύματα, οπότε τα φυτά θαλάσσιου χόρτου και οι αλγές μπορούν να εκτελέσουν φωτοσύνθεση και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη και άμυνα του κοραλλιού σε ποικίλα βάθη νερού.
Τα φυτά ριφών αναπτύσσονται σε συνδυασμό με κοралλο, απαιτώντας καθαρά, ρηχά νερά με θερμοκρασίες 75 βαθμών ή υψηλότερες. Η αλμυρότητα νερού χρειάζεται για το κοралλο και τα φυτά ριφών να ευδοκιμήσουν, κάνοντας το αλατιστό νερό των Καραϊβών, Ινδο-Ειρηνικού, και Ακτοπλοϊκών Ατλαντικών περιοχών της Φλόριντας και των Κλειδιών Φλόριντας αποδοτικούς βιότοπους που ωφελούνται από χρόνο-ώλη τροπική ή υποτροπική κλίμα λόγω στενής εγγύτητας στην ισημερινή. Τα κοραλλιογενή ρίφη θεωρούνται ως ωκεάνιες φυτείες, καθώς τα ρηχά βάθη επιτρέπουν στο φως του ηλίου να φτάσει στα θαλάσσια χόρτα και τις αλγές, προωθώντας τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης.
Η συμβίωση αναφέρεται στη αμοιβαία εξαρτημένη σύνδεση μεταξύ δύο οργανισμών. Το κοралλο και τα zooxanthellae, ένα είδος ριφών αλγών, ωφελούνται από τέτοια συσχέτιση. Τα κοραλλιογενή ρίφη βρίσκονται σε χαμηλά βάθη λόγω της συμβιωτικής σχέσης του κοραλλιού και των zooxanthellae. ρηχά, καθαρά νερά επιτρέπουν στο φωτός να φτάσει στα zooxanthellae ώστε να συμβεί φωτοσύνθεση στην υποστήριξη υγιούς κοραλλιού. Οι αλγές ζουν μέσα στα πολύπους κοραλλιού και παρέχουν φαγητό και οξυγόνο για το κοралλο ενώ το κοралλο βοηθάει να εκπέμπει φως και διοξείδιο του άνθρακα που χρειάζονται για τη φωτοσύνθεση να συμβεί. Προστατευτικές αλγές μοιράζονται χρώμα με το κοралλο, αποτρέποντας το λεύκανση που μπορεί να οδηγήσει στην ασθένεια και τον τελικό θάνατο του κοραλλιού.
Τα φυτά θαλάσσιου χόρτου κοραλλιογενών ριφών όπως το σαργάσσο και η θαλασσία παρέχουν φύλλα για να καμouflage ψάρια και ανιαμπικτικά είδη που ζουν και αναπαράγονται σε βρεφικές κλίνες των ρηχών φυτών. Τα αλατιστά ρίφη αλγών παράγουν ασβεστικό καρβονάτη, και κρατούν τα κλαδιά κοραλλιά στη θέση αναπτυσσόμενα ανάμεσα στη βάση του κοραλλιού, ενισχύοντας και βεβαιώνοντάς τα στον βυθό της θάλασσας. Αυτή η διαδικασία προστατεύει το κοралλο από την αποσύνδεση από ρεύματα, αποστρωμάτωση και φθορά. Τα μανγκρόβια είναι φυτά που αναπτύσσονται κοντά σε ακτοπλοϊκά νερά και παρέχουν βιότοπο για άλλα φυτά και ψάρια, προστατεύοντας μικρά ψάρια από μεγαλύτερα хищικά είδη ώστε να επιβιώσουν να γίνουν μέρος της οικοσυστημάς ψαριών ριφών. Τα συστήματα κοραλλιογενών ριφών προστατεύουν τις περιοχές μανγκρόβιων από την καταστροφή ή εξαίρεση από βαριά ρεύματα και κλύδωνα, επιτρέποντας την ανάπτυξη θαλάσσιων πληθυσμών.
Τα φυτά είναι σημαντική πηγή τροφής για πολλούς ωκεάνιους οργανισμούς. Το Ζοοπλαγκτον είναι ένα μικροοργανισμό που τρώει αλγές εντός οικοσυστημάτων ριφών, και το κοралλο διατηρείται πέτοντάς το ζοοπλαγκτον. Καθώς το κοралλο γίνεται απειλούμενο από κυματικές ορμές, ανθρώπινη καταστροφή, και κλιματικές αλλαγές, η τροφική αλυσίδα και η οικοσυστηματική των φυτών και ψαριών που ζουν εντός του βιομάζας είναι ολοένα και περισσότερο διαταρασσόμενες, αρνητικά επηρεάζοντας οικονομία, περιβάλλον και υγεία. Χωρίς κοралλο και τα φυτά ριφών που υποστηρίζουν και προστατεύουν το ευαίσθητο θαλάσσιο περιβάλλον, οι ωκεανοί θα trải nghiệm ανισορροπία διοξειδίου του άνθρακα, οι ακτογραμμές θα είναι απροστατευμένες από κυματικές ορμές και φυσικά συστήματα ριφών που λειτουργούν ως φράγματα μεταξύ της γης και της ανοιχτής θάλασσας θα είναι ανύπαρκτα, επιτρέποντας αύξηση επιπέδου θάλασσας που μπορεί τελικά να κατακλύσει κατοικημένη γη.
