Η Γραμμή Πτώσης (Fall Line)—γεωλογικό όριο όπου σκληρό βουνούχωμα Πιεμόντο συναντά μαλακά υποστρώματα Ατλαντικής Πεδιάδας—δημιούργησε φυσική γραμμή καταρρακτών και ραγγωδών νερών κατά μήκος της ανατολικής ακτής ΗΠΑ. Αυτό το χαρακτηριστικό έπειτα που η αρχαία πλοήγηση τέλειωνε, που η νερική ενέργεια συγκεντρωνόταν, και συνεπώς, που οι πόλεις μεγάλωναν. Τρεις πρωτεύουσες πόλεις αγκυρώνε αυτή τη γραμμή: Ουάσινγκτον Δ.Κ., Ριτσμοντ, Βιρτζίνια, και Ράλεϊ, Βόρεια Καρολίνα.
Οι ποταμοί που καταβαίνουν από τους αρχαίους, ανθεκτικούς στην φθορά βράχους του Πιεμόντο (μεταμορφωτικά και ηφαιστειώδεις) χτυπούν τα νεότερα, μαλακά υλικά της Ατλαντικής Πεδιάδας. Τα προκύπτουντα knickpoints—καταρράκτες, ραγγωδή νερά, βραχώδεις βραχοκλιμακίδες—έβλοκαν την αναρτημένη πλοήγηση για κολωνιακά ιστιοφόρα πλοία. Αλλά παρείχαν αξιόπιστη νερική ενέργεια για μύλους. Η Γραμμή Πτώσης εκτείνεται ~900 μίλια από Νέα Τζέρσεϊ έως Αλάμπαμα, αλλά η αστική της επίδραση κορυφώνεται σε αυτούς τους τρία κόμβους.
Οι Μεγάλοι Καταρράκτες και Μικροί Καταρράκτες του Ποταμού Ποτομάκ σήμαναν την κορυφή της πλοήγησης. Τζορτζταουν και Αλεξάνδρεια (ιδρύθηκαν 1751, 1749) έγιναν λιμενικές πόλεις στην άκρη της γραμμής πτώσης. Το 1790 Residence Act τοποθέτησε την πρωτεύουσα εδώ ακριβώς επειδή ήταν το όριο πλοήγησης του Ποτομάκ—προσβάσιμη από τη θάλασσα, αμυντική, και κεντρική για τις αρχικές πολιτείες. Το Κανάλι C&O (1828–1850) ξεπέρασε αργότερα τους καταρράκτες. Σήμερα, η Γραμμή Πτώσης διέρχεται μέσα από το Πάρκο Ρόκ Κρικ και το Εθνικό Ζωολογικό Κήπο· το βορειοδυτικό τετράγωνο της πόλης ανεβαίνει στο Πιεμόντο, το νοτιοανατολικό εκτείνεται στην Πεδιάδα.
Ο Ποταμός Τζέιμς πέφτει 105 πόδια σε 7 μίλια μέσα στη Ριτσμοντ. Αυτή η συγκεντρωμένη υδροδυναμική ενέργεια έκανε τη Ριτσμοντ μύλο και βιομηχανικό κέντρο από τα τέλη 1700s (αλεύρι, σίδηρος, τσιγάρο). Τα Τρεντέγαρ Άιρън Γουργς (1837) έγιναν ο πρωταρχικός κατασκευαστής οπλοβολησίας της Συμομοσίας. Το Κανάλι Τζέιμς Ρίβερ και Κανάουα συνδέθηκε η Ριτσμοντ με την Κοιλιάδα Οχάιο. Η γραμμή πτώσης εδώ δημιούργησε φυσική αμυντική θέση—κρίσιμη το 1862–1865. Η σύγχρονη οικονομία της Ριτσμοντ (χρηματοπιστωτικά, δίκαιο, βιοτεχνολογία) εξακολουθεί να συγκεντρώνεται κατά μήκος της ζώνης πτώσης του ποταμού.
Αντίθετα με Ουάσινγκτον και Ριτσμοντ, η Ράλεϊ τοποθετήθηκε عمدά (1792) κοντά στη γραμμή πτώσης του Ποταμού Νιους ως νέα πολιτειακή πρωτεύουσα—επιλέχθηκε για κεντρικότητα, όχι για υπάρχον λιμάνι. Οι καταρράκτες είναι 겸손οί (Νιους πέφτει ~20 πόδια), αλλά η τοποθεσία συμβολίζει ισορροπία μεταξύ ακτοπλοϊκών και δυτικών ενδιαφερόντων. Ο Σιδηρόδρομος Βόρειας Καρολίνας (1850s) συνδέει τη Ράλεϊ με τον κόλπο της γραμμής πτώσης. Σήμερα, το Πάρκο Έρευνας Τριγώνου (1959) αξιοποιεί την ίδια γεωγραφική κεντρικότητα, συνδέοντας Ράλεϊ, Ντάρμ, και Τσάπελ Χιλ.
Άλλες πόλεις γραμμής πτώσης περιλαμβάνουν: Φιλαδέλφεια (Σκουκίλ), Μπαλτίμορ (Πατάπσκο), Κολούμπια ΣΚ (Κονγκαρί), Αύγουστα GA (Σαβάνα), Μοντγόμερυ ΑΛ (Αλάμπαμα). Κάθε μία ακολούθησε το ίδιο πρότυπο: λιμάνι στους καταρράκτες → μυλώνας → βιομηχανική πόλη → μετα-βιομηχανική ανακατασκευή.
Οδήγηση στην I-95 σήμερα: παραλληλίζει τη Γραμμή Πτώσης. Η αυτοκινητόδρομος διασχίζει τους ίδιους ποταμούς στα ίδια knickpoints όπου οι αρχαίοι Αμερικανοί μετέφεραν φορτία, χτίσανε φράγματα, και ίδρυσαν πόλεις. Η γεωλογία που περιορίζε το εμπορικό του 18ου αιώνα εξακολουθεί να δομίζει τις 21ου αιώνα μεγαλοπεριοχές.
